Anne Masalları – Çocuk ve Uyku masalları Türkiyenin en iyi ve en yeni çocuk masalları okuma sitesi, Anne masalları, Uyku masalları, Keloğlan masalları vb masal seçenekleri sitesi.

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, denizin çabucak kıyısında kurulmuş küçük bir kasabada Ece ve ağabeyi Arda yaşarmış. Ece altı yaşındaymış, Arda sekiz. İkisi de denizi çok severmiş. Kumun kokusunu, dalgaların şıpırtısını, martıların çığlıklarını. Hepsi onlara çocukluk üzereymiş, sıcak ve tanıdık. Yaz sabahlarında anneleri onlara bir sepet hazırlar, babaları da birlikte yürüyüşe çıkarırmış. En çok

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, küçük bir kasabada Mete isminde bir çocuk yaşarmış. Mete, gökyüzünü çok severmiş. Her gece pencerenin önünde oturur, yıldızlara bakar, hayal kurarmış. En büyük dileği, bir gün kendi gezegenine sahip olmakmış. Bir gece yıldızlar her zamankinden parlakmış. Mete yavaşça gözlerini kapatmış ve içinden dileğini fısıldamış: “Kendi gezegenimi görmek istiyorum.” O

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, yemyeşil ağaçların ortasına kurulmuş küçük, sevimli bir kasabada Dila isminde bir kız çocuğu yaşarmış. Dila şimdi yedi yaşındaymış; saçları kısacık, gülüşü sıcacıkmış. Gözleri merakla parlayan bu minik kızın en büyük kahramanı ise ablası Selin’miş. Selin artık büyümüş, kocaman bir genç kız olmuş. O yıl liseden mezun oluyormuş ve bütün

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, gökyüzünün masmavi olduğu, ağaçların hafif hafif sallandığı küçük bir kasaba varmış. Bu kasabada, Aras isminde sevinçli mi sevinçli bir çocuk yaşarmış. Aras sabahları gözlerini açar açmaz pencereden dışarı bakar, sokakta koşturan çocukları izler ve içinden kocaman hayaller kurarmış. En çok da kendi akülü arabası olmasını istermiş. Hayalinde kırmızı mı

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, masmavi gökyüzünün altında, yemyeşil ovaların, ırmakların süslediği bir köy varmış. Bu köyün en yüksek ağacının doruğunda, beyaz tüylü, uzun gagalı bir leylek ailesi yaşarmış. Ailenin en küçüğü, minik bir leylek yavrusuymuş. İsmi Maviymiş. Zira doğduğu gün gökyüzü o denli berrak, o denli pırıl pırılmış ki, annesi ona bu ismi vermiş. Mavi,

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, minik bir köyde, yemyeşil çimenlerin üzerinde koşmayı çok seven bir kız çocuğu yaşarmış. İsmi Nehir’miş. Nehir’in en sevdiği şey çamurla oynamak, en sevmediği şey ise ellerini yıkamakmış. Ellerine bulaşan toprağı, boyayı ya da kek hamurunu pek umursamazmış. Hatta bazen parmaklarını gösterip, “Kirli eller memnun eller,” dermiş. Annesi ise ona

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, dağların eteğinde kurulmuş, çiçeklerin her sabah dans ettiği yemyeşil bir köyde, annesiyle birlikte yaşayan minik bir kuzu varmış. Bu tatlı kuzunun ismi Pıtırcık’mış. İsmini yürürken çıkardığı pıtırtılardan almış. Ne vakit adım atsa, çimenler çıtırtılarla gülümsermiş. Pıtırcık, doğduğu günden beri annesinin yanından hiç ayrılmamış. Gündüzleri birlikte taze otlar yemişler, geceleri

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, bahar kokularının konutlara dolduğu, çocukların seslerinin sokaklara karıştığı bir kasaba varmış. Bu kasabada altı yaşında Irmak isminde bir kız yaşarmış. Irmak sabahları pencereyi aralayıp yüzünü esintiye uzatmayı severmiş. Çiçeklerine su verir, kuşların sesine kulak verirmiş. Günleri sakin, rüzgâr üzere yumuşak geçermiş. Lakin kimi günler varmış ki, Nehir’in kalbi o

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler gökyüzünü çok seven, yıldızlarla arkadaş olmak isteyen küçük bir kız varmış. İsmi Beyza’ymış. Beyza’nın yaşı küçük lakin gökyüzüne olan ilgisi çok büyükmüş. Her akşam güneş battığında pencereye oturur, ellerini çenesine dayar, yıldızları izlemeye başlarmış. Ay’a bakar, “Orada kimse var mı sanki?” diye düşünürmüş içinden. En çok da parlayan yıldızların

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler deniz kıyısına yakın, martıların gökyüzünü süslediği küçük bir kasabada, Derya isminde tatlı mı tatlı bir çocuk yaşarmış. Derya’nın en sevdiği şey, penceresinden denize bakmakmış. Dalga sesleriyle uyanır, martı çığlıklarıyla güne veda edermiş. Ne vakit biri ona “Büyüyünce ne olacaksın?” diye sorsa, Derya’nın karşılığı hiç değişmezmiş: “Kaptan olacağım. Kocaman gemileri