Anne Masalları – Çocuk ve Uyku masalları Türkiyenin en iyi ve en yeni çocuk masalları okuma sitesi, Anne masalları, Uyku masalları, Keloğlan masalları vb masal seçenekleri sitesi.

Uzun, çok uzun vakit evvel Sentaro isminde bir adam yaşıyormuş. Soyadı “Milyoner” manasına geliyormuş aslında pek varlıklı sayılmazmış ancak yeniden de fakirlikten çok uzakmış. Babasından kendisine küçük bir servet miras kalmış ve otuz iki yaşına kadar bu servetle yaşamış, önemli bir iş kanısı olmadan, vaktini dikkatsizce geçirmiş.

Uzun, çok uzun vakit evvel Kyoto’da Kintoki isminde yürekli bir asker yaşardı. Kintoki hoş bir bayana âşık olmuş ve onunla evlenmişti.

Wurrunnah uzun bir av günü geçirmiş, kampa yorgun ve aç dönmüştü. Yaşlı annesinden durrie istedi fakat annesi hiç kalmadığını söyledi.

Okyanusun çok uzaklarında, suyun en hoş peygamber çiçeği kadar mavi ve kristal kadar berrak olduğu yer, çok çok derindir; nitekim de o kadar derindir ki, hiçbir kablo onu seslendiremez ve birbiri üzerine yığılmış birçok kilise kulesi, alttaki yerden üstteki suyun yüzeyine ulaşamaz. Orada Deniz Hükümdarı ve tebaası yaşar.

Uzun vakit evvel Ay Devi, Büyük Nehir’de yaşayan hoş dev kıza kur yapmış ve onun aşkını kazanmıştı. Onun için Büyük Nehir’in denize döküldüğü yerde şahane bir saray inşa etti.

Bir vakitler köyün dışında, köylülerin öküzlerinin çitleri yararak girdiği ve komşuların domuzlarının çitlerin altında yuvarlandığı yerde bir mesken vardı. Bu konutta bir adam yaşardı ve adamın bir karısı vardı lakin karısı gün uzunluğu matem halindeydi.

Hans efendisine yedi yıl hizmet etti ve sonunda ona şöyle dedi,

“Usta, vaktim doldu; meskene gidip annemi görmek istiyorum, o yüzden bana paramı ver.”

Bir vakitler Paracelsus bir ormanda yürürken kendisine ismiyle seslenen birini olduğunu duydu. Etrafına bakındı ve sonunda sesin bir köknar ağacından geldiğini, ağacın gövdesinde küçük bir tıpayla kapatılmış ve üç haçla mühürlenmiş bir ruh olduğunu fark etti.

Bir vakitler on iki çocuğu olan yoksul bir adam vardı ve onlara yiyecek sağlayabilmek için gece gündüz çalışmak zorundaydı. Nihayetinde on üçüncüsü dünyaya geldiğinde, zavallı adam ne yapacağını bilemediğinden, karşılaştığı birinci şahıstan çocuğun vaftiz babası olmasını istemeye karar vererek anayolda koşmaya başladı.

Aponibolinayen baş ağrısından muzdaripti ve konutunda tek başına bir hasırın üzerinde yatıyordu.Birden aklına daha evvel duyduğu lakin hiç görmediği bir meyve geldi ve kendi kendine, “Ah, keşke Adasen’li Gawigawen’in portakallarından bende de olsaydı,” dedi.