Anne Masalları – Çocuk ve Uyku masalları Türkiyenin en iyi ve en yeni çocuk masalları okuma sitesi, Anne masalları, Uyku masalları, Keloğlan masalları vb masal seçenekleri sitesi.

Çok büyük bir ülkenin hükümdarı öldüğünde, tek çocuğuna bakması için geride kraliçesini bırakmış.

Bir vakitler bir prensesle evlenmek isteyen bir prens varmış. Ancak prenses gerçek bir prenses olmalıymış. Bu yüzden tüm dünyayı dolaşıp bu türlü bir prenses aramış lakin her yerde karşısına bir mahzur çıkmış. Prenses yokluğundan değil, ancak onların gerçek prenses olup olmadıklarını anlayamıyormuş; her vakit tam olarak kâfi olmayan bir şeyler varmış.

Bir vakitler üç oğlu olan bir köylü yaşarmış. İki büyük oğlu onunla birlikte tarlaya ve ormana masraf ve işlerinde ona yardım edermiş, ancak en küçükleri meskende annesiyle kalır ve annesine yardım edermiş.

Bir vakitler genç bir çoban kız, ailesinin koyunlarını bir dağın yamacında otlatırken izliyormuş. Himalaya güneşi zirvesinde parlak ve sıcakmış, bu yüzden uykuya dalmış ve birçok düş görmüş.

Tibet Hükümdarı Songtsen bin yıldan fazla bir müddet evvel yaşamıştı. Beş kraliçesi vardı. Başşehri Lhasa’ya bakan Kızıl Tepe’nin üstündeki taştan bir kalede onunla birlikte yaşıyorlardı.

Bir defasında bir üstat, seçkin bir alım olan en önde gelen öğrencisini, kızının müstakbel eşini sınaması için göndermiş.

Bir gece bir Lama Everest Dağı’ndan çok uzak olmayan konutunda oturuyormuş. İnsanların ve yaratıkların mehtaplı dünyası üzerinde sessiz nöbetlerinden birini tutuyormuş. Onların kurtuluşu için dua ederken, devasa bir yeti onu öldürmek için yanına yaklaşmış.

Bir defasında Nepalli yaşlı bir adam büyük bir mısır çuvalını un haline getirmek üzere ormandan geçerek terk edilmiş küçük bir değirmene götürmüş. Fakat işi bitmeden evvel karanlık çökmüş, bu yüzden geceyi orada geçirmekten öteki dermanı kalmamış.

Sarayın duvarları sürüklenen kardan, pencereleri ve kapıları ise kesici rüzgârlardan oluşuyordu. İçinde yüzden fazla oda vardı, hepsi de güya savrulan karlardan oluşmuştu. Bunların en büyüğü birkaç mil boyunca uzanıyordu. Hepsi kuzey ışığının canlı rengiyle aydınlanmıştı ve öylesine büyük ve boş, öylesine buz üzere soğuk ve ışıltılıydı ki!

Küçük bir kulübede durdular; kulübe çok berbat görünüyordu. Çatısı neredeyse yere kadar iniyordu ve kapısı o kadar alçaktı ki, aile içeri girip çıkarken elleri ve dizleri üzerinde sürünmek zorunda kalıyordu. Konutta, tren yağı lambasının ışığında balık saran yaşlı bir Lapon bayandan öbür kimse yoktu.