Anne Masalları – Çocuk ve Uyku masalları Türkiyenin en iyi ve en yeni çocuk masalları okuma sitesi, Anne masalları, Uyku masalları, Keloğlan masalları vb masal seçenekleri sitesi.

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, Ali isminde sessiz mi sessiz bir çocuk yaşarmış. Ali, okuldan her çıktığında, sırt çantasını omzuna atar ve daima birebir yoldan yürürmüş. Bu yolun sonunda, çiçeklerle çevrili küçük, şirin bir park varmış. Ali her gün o parkta salıncağa binen çocukları izlemeyi çok severmiş. Güler yüzlü çocuklar, ayaklarını havaya savururken neşeyle

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, çiçek kokularıyla uyanan küçük bir köyde, Berfin isminde meraklı bir kız çocuğu yaşarmış. Berfin sabahları konutlarının önündeki taşlı yoldan geçerken kuş cıvıltılarını dinlemeyi çok severmiş. O gün, pencereye yanaşıp dışarıya baktığında, anneannesini bahçede eğilmiş bir şeylerle uğraşırken görmüş. Gözleri parlamış, çabucak kapıyı açıp koşarak yanına gitmiş. “Anneanne, ne yapıyorsun

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler Lara isminde, meraklı ve tatlı bir kız çocuğu yaşarmış. Sabahları erkenden kalkar, kırmızı montunu giyip annesine el sallayarak okula gidermiş. Montunun cepleri genelde boş olurmuş. Lakin bir sabah, her şey değişmiş. O gün Lara, montunun cebine elini attığında yumuşak astarın içinde bir şey hissetmiş. Küçük, katlanmış bir kâğıt varmış.

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, deniz kıyısına yakın, küçük ve sessiz bir kasabada yaşayan Mete isminde bir çocuk varmış. Mete yaz akşamlarını en çok gökyüzüne bakarak geçirmeyi severmiş. Bulutların yavaşça süzülmesini, gökyüzünün renginin turuncudan mora dönmesini izlemek ona uygun gelirmiş. Lakin bir şey varmış ki içinde hem merak hem de biraz dehşet uyandırırmış: havai

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler küçük ve renkli bir kentte, Melis isminde meraklı bir çocuk yaşarmış. Melis’in en sevdiği şey, okuldan gelir gelmez odasına koşup oyuncak kutusunu açmakmış. Kutunun içinde yumuşacık peluş hayvanlar, minik yastıklar ve parlak tokalar varmış. Fakat en çok sevdiği, mor kazağı olan peluş ayıcığıymış. Bir sabah kahvaltı sofrasında, annesi Melis’e

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, deniz kıyısındaki küçük bir kasabada Mustafa isminde bir çocuk yaşarmış. Mustafa, her sabah okula giderken sokaklarda dalgalanan kırmızı beyaz bayraklara bakarmış. O bayrakların neyi anlattığını tam bilmez lakin içi bir güzel olurmuş. Bir sabah, öğretmenleri sınıfa büyükçe bir kutu getirmiş. Kutunun içinden rengârenk balonlar çıkınca çocukların gözleri sevinçle parlamış.

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler küçük, yemyeşil bir ormanda Minik isminde meraklı bir tavşan yaşarmış. Minik, her sabah ormanın yumuşacık yollarında zıplayarak dolaşır, karşılaştığı her yeni çiçeğe, böceğe dikkatle bakarmış. Ormanda her şey rengârenkmiş fakat Minik, bu renklerin neden farklı olduğunu bir türlü anlayamazmış. Yolda gördüğü kırmızı böğürtlenler, sarı papatyalar, mavi kelebekler. Her biri

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler küçük, sevimli bir kasabada Derin isminde, gözleri her şeye merakla bakan bir çocuk yaşarmış. Derin’in en sevdiği şey, okuldan konuta döndüğünde penceresinin önündeki küçük masasına oturup dışarıyı izlemekmiş. Kasabanın meydanında yürüyen beşerler, sokaklarda oynayan çocuklar ve dükkânlardan gelen sesler onun için farklı bir dünya üzereymiş. Bir gün, parkta oynarken

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, uçsuz bucaksız çayırların, serin gölgeli ağaçların olduğu bir ülkede, Tiko isminde minik bir kanguru yavrusu yaşarmış. Tiko, günlerini annesinin sıcacık cebinde geçirirmiş. Orası onun için yalnızca bir yuva değil, kalbinin en inançta olduğu yermiş. Dışarısı ona kocaman, bilinmez ve bazen de biraz ürkütücü gelirmiş. Lakin her gün cebin ucundan

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, büyük bir ormanın kıyısında, pek kimsenin fark etmediği minik bir su birikintisi varmış. Ormanın derinlerinde kocaman göller, çağlayan şelaleler bulunurmuş lakin bu minik su birikintisi, bir ağacın tabanındaki çukurda sessizce dururmuş. Ne balıklar yüzer, ne de kuşlar kanat çırparmış üstünde. Tekrar de, kendi minik dünyasında her gün gökyüzünü izlemekten