2024 yılı aylardan ocaktı, Alper Gezeravcı Birinci Türk astronot Milletlerarası Uzay İstasyonundaydı. Özgür’de akşam ailesi ile birlikte bu haberi izliyordu, heyecanlanıyor ve sevinçliydi. Zira kendisi de bir uzay aşığıydı.
Bilinmeyen seyahatlere çıkmak, uzayda seyahat etmek, yeni gezegenler keşfetmek, bilimsel deneyler yapmak, astronotların giydiği uzay elbisesini giyip uzaya çıkmak istiyordu. Bir roketin içinde olmak, atmosferin dışına çıkmak uzayın derinliklerine seyahat yapmak istiyordu.
Yerçekimi olmadan nasıl olur diye düşünüyordu. O gün Özgür’ün babası uzay hakkında bilgiler verdi, uzay, cihanın büyük bir kısmını oluşturan boşluk, galaksiler, yıldızlar, gezegenler, asteroitler, kara delikler ve öbür gök cisimlerini içeren geniş bir alanı söz ettiğini söyledi, Güneş Sistemi, Güneş’in etrafında dönen gezegenler, uydular, asteroidler ve başka gök cisimlerini içerir.
Dünya da bu sistem içinde yer alır dedi ve şöyle ekledi beşerler, uzayı keşfetmek ve anlamak için uzay araçları ve roketler kullanarak farklı vazifelere katılmışlardır. Birinci beşerli ay inişi 1969’da gerçekleşmiş olduğunu belirtti. Babası anlatırken Özgür’ün uykusu gelmişti;
Baba ben yatacağım dedi ve yatağına koştu. Yatağına yatmadan evvel camdan gökyüzüne baktı, yıldızları izledi ve yatağa yattı. Düşünde bir uzay gemisinin içinde olduğunu, uzay gemisi ile farklı gezegenler keşfetmek için yol alıyorlardı.
5 kişilik bir mürettebata sahipti. Araştırma yapmak için uzay mekiğine bağlı olan bir kapsül vardı. Kapsül ile aya iniş yaptılar. Uzay aracından indi, Ay’da yürüyüş yapıyordu ve yer çekimi yoktu. Ay’da hem yavaş hareket ediyor hemde ayağını yere her attığında havaya ufak parçacıklar kalkıyordu, kısa bir yürüyüşün akabinde Özgür acıkmıştı, astronot kıyafetinin cam kısmının içerisinde çikolata ve su vardı. Çikolatasından yedi ve suyunu içti. Sabah olmuştu, Özgür uyanmıştı koşa koşa annesinin yanına gitti annesine düşünü anlattı, güldüler eğlendiler.
