Eğer kendinize benziyorsanız, kötülük diye bir şey yoktur.
Tibet Atasözü.
Uzun, çok uzun vakit evvel, insanların ve hayvanların birbirleriyle konuştuğu ve birbirlerinin lisanlarını anladığı vakitlerde, çok güçlü bir kral yaşardı. Kral, dünyanın uzak bir köşesinde yaşar ve tüm hayvanları ve insanları tek başına yönetirdi. Topraklarının ve sarayının etrafında büyük ormanlar vardı ve bu ormanlarda birçok kuş ve hayvan yaşıyordu. Hükümdarın karısı hariç herkes memnun görünüyordu. Karısı bu kadar çok kuşun birebir anda ötmesinin dehşetli bir ahenksizlik yarattığın ve bunun onu endişelendirdiğini söylüyordu. Bir gün hükümdardan bütün kuşları çağırmasını ve daha fazla ötmemeleri için gagalarını kesmesini istedi.
“Pekâlâ,” dedi kral. “Bunu birkaç gün içinde yaparız.”
Sarayın saçaklarının altında, kraliçenin odasına yakın bir yerde küçük bir yarasa vardı ve uyuyor üzere görünmesine karşın kraliçenin söylediği her şeyi duyup anlamıştı. Kendi kendine şöyle dedi: “Bu nitekim çok berbat. Bütün kuşlara yardım etmek için bir şeyler yapmalıyım.”
Ertesi gün kral, koşucularla krallığın her köşesine mektuplar gönderdi ve tüm kuşlara üçüncü gün öğle vakti hepsinin sarayda toplanması gerektiğini söyledi.
Yarasa buyruğu duydu lakin çok bilge olduğu ve her şeyi anladığı için kıpırdamadan oturup kraliçenin söylediklerini düşündü ve üçüncü gün hükümdarın huzuruna çıkmayıp dördüncü güne kadar beklemeye karar verdi. Dördüncü gün içeri girdiğinde kral öfkeyle şöyle dedi:
“Herkesin üçüncü gün burada olmasını emretmişken dördüncü gün gelmekle ne demek istiyorsun!” Hakikaten de çok kızmıştı.
Yarasa karşılık verdi: “Bütün bu kuşların hiçbir işi yok ve kral ne vakit çağırırsa gelebilirler, ancak benim ilgilenmem gereken birçok işim var. Babam bir vakitler çok çalıştı ve ben de çalışmalıyım. Benim misyonum, bayan ve erkekleri eşit sayıda tutarak cinsiyet sıkıntısını yönetmek için mevt oranının olması gerekenden fazla olmasını engellemektir.”
Kral çok şaşırarak, “Bütün bu işleri daha evvel hiç duymamıştım. Nasıl oluyor da bunu yapabiliyorsun?” dedi.
Yarasa şöyle karşılık verdi: “Gece ve gündüzü de eşit tutmak zorundayım.”
Kral daha da şaşırarak sordu: “Bunu nasıl yapıyorsun? Bütün bu işlerle uğraştığına nazaran çok meşgul ve güçlü olmalısın. Lütfen bunu nasıl yaptığını açıkla.”
“Şey,” diye yanıtladı yarasa, “geceler kısa olduğunda sabahı biraz kısaltıyorum ve geceler uzun olduğunda akşamı biraz kısaltıyorum ve böylelikle gece ve gündüzü eşit tutuyorum. Ayrıyeten, beşerler gereğince süratli ölmüyor. Doğum ve vefat oranını orantılı tutmak için topalları ve körleri uygun vakitte öldürmek zorundayım. Sonra bazen bayanlardan çok erkek oluyor ve bu erkeklerden kimileri bir bayanın ondan yapmasını istediği her şeye ‘Evet, evet’ diyor ve bir bayanın söylediği her şeyi yapmaları gerektiğini düşünüyor. Bu erkekleri bayanlara dönüştürüyorum ve böylelikle cinsiyetleri eşit tutuyorum.”
Kral yarasanın ne demek istediğini çok güzel anladı, lakin anladığını fark etmesine müsaade vermedi. Kendisine çok kızgındı zira kraliçenin istediğini çabucak kabul etmiş ve tahminen de yarasanın onu bir bayana dönüştürebileceğini düşünmüştü.
“Ben âlâ bir kral değilim,” diye düşündü, “bir bayanın kelamlarını dinleyip bu kadar kolay boyun eğdiğim ve bu buyruğu verdiğim için çok utanıyorum. Karımın istediğini yapmayacağım ve bu kuşların hepsini meskenlerine geri göndereceğim ve gagalarını kesmeyeceğim.”
Bunun üzerine kuşları yanına çağırdı ve şöyle dedi: “Şimdiye kadar beşerler sizin için cezaları ve kanunları nasıl uygulayacaklarını bilmiyorlardı, ancak artık Guguk Kuşu’nu kralınız yapacağım ve bugün sizi bunun için çağırdım: Kralınızdan ve başbakanınız Hoopoe’dan makul yönetmelerini, adilce yargılamalarını ve halka zulmetmemelerini istedim. Bir davada büyük ya da küçük size gelirse, ortalarında hakikat karar vermeli ve ne zengini ne de yoksulu kayırmamalısınız. Artık hepiniz konutlarınıza dönebilirsiniz.”
Ancak kral, kendisine itaat etmediği ve üçüncü gün yerine dördüncü gün geldiği için yarasaya hâlâ kızgındı ve ona hükümdar olduğunu ve çabucak itaat edilmesi gerektiğini göstermek için, itaatsizliği nedeniyle ona hafif bir tokat attı ve sonra onu özgür bıraktı.
