Bodhisatta bir vakitler Himavanta bölgesinde beyaz bir turna olarak doğmuştu; artık Brahmadatta o vakitler Benares’te karar sürüyordu. Tesadüfe bakın ki, bir aslan et yerken boğazına bir kemik takılmıştı. Boğazı şişmiş, yemek yiyemez hale gelmişti, çektiği acı vahimdi. Bir ağaca tünemiş yiyecek ararken onu gören turna, “Neyin var dostum?” diye ona sordu. O da nedenini söyledi. “Seni o kemikten kurtarabilirim dostum, lakin beni yiyebileceğinden korktuğum için ağzına girmeye cüret edemiyorum.” “Korkma dostum, seni yemeyeceğim; yalnızca hayatımı kurtar.” “Pekâlâ,” dedi ve onu sol yanına yatırdı.
Ama kendi kendine, “Kim bilir bu artık ne yapacak,” diye düşünerek, ağzını kapatamasın diye iki çenesinin ortasına küçük bir sopa yerleştirdi ve başını ağzının içine sokarak gagasıyla kemiğin bir ucuna vurdu. Bunun üzerine kemik düştü ve dışarı fırladı. Kemiğin düşmesine neden olur olmaz aslanın ağzından çıktı, gagasıyla sopaya vurarak düşmesini sağladı ve sonra bir kısmın üzerine yerleşti. Aslan güzelleşmişti ve bir gün öldürdüğü bir bufaloyu yiyordu. Turna, “Ona sesleneceğim” diye düşünerek, aslanın çabucak üzerindeki bir kısma kondu ve konuşurken şu birinci dizeyi söyledi:
“Sana hizmet ettik
Elimizden geldiğince,
Canavarların Kralı! Majesteleri!
Senden ne karşılık alacağız?”
Aslan yanıt olarak ikinci dizeyi söyledi:
“Kanla beslendiğim için,
Her vakit av için avlanırım,
Hâlâ hayatta olduğuna şükret
Bir vakitler dişlerimin arasındaydın.”
Sonra turna karşılık olarak öbür iki mısrayı söyledi:
“Nankör, güzellik bilmez,
Kendisine yapılmasını istediği şeyi diğerine yapmıyor,
Onda minnettarlık yok,
Ona hizmet etmek yararsız.
“Onun dostluğu kazanılmaz
En açık uygunlukla bile.
En güzeli yavaşça ondan uzaklaşmak,
Ne kıskanır ne de berbatlar.”
Ve bu türlü konuştuktan sonra turna uçup gitmiş.
Büyük Öğretmen Buda Gautama bu hikâyeyi anlatırken şöyle sıkıntısı: “O vakitler aslan Hain Devadatta’ydı fakat beyaz turna bendim.”
