Ateş Saçlı Connla, Yüz Savaşçı Conn’un oğluydu. Bir gün Usna doruğunda babasının yanında dururken, garip kıyafetler giymiş bir kızın ona hakikat geldiğini gördü.
“Nereden geliyorsun kızım?” dedi Connla.
“Sonsuz Yaşayanlar Ovası’ndan geliyorum,” dedi kız, “orada ne vefat ne de günah vardır. Orada her vakit bayram yaparız, sevincimizde kimsenin yardımına gereksinimimiz olmaz. Tüm zevklerimizde hiçbir kavgamız olmaz. Konutlarımız yuvarlak yeşil zirvelerde olduğu için, beşerler bize Zirve Halkı derler.”
Kral ve yanındakiler kimseyi görmedikleri halde bir ses duyunca çok şaşırdılar. Zira yalnızca Connla dışında kimse Peri Kızı’nı görmemişti.
“Kiminle konuşuyorsun oğlum?” dedi Kral Conn.
Kız yanıt verdi: “Connla, ne vefatın ne de yaşlılığın ona uğramayacağı genç ve hoş bir kızla konuşuyor. Connla’yı seviyorum ve artık onu Zevk Ovası’na, Boadag’ın sonsuza dek kral olduğu Moy Mell’e çağırıyorum, o kral olduğundan beri o topraklarda ne bir şikâyet ne de bir ıstırap oldu. Ah, gel benimle Ateş Saçlı şafak üzere al derili Connla. Hoş yüzünü ve kraliyet formunu süslemek için bir peri tacı seni bekliyor. Gel ve fecî yargının son gününe kadar ne hoşluğun ne de gençliğin asla solmasın.”
Kral, göremediği halde genç kızın söylediklerini duyduğundan korkarak yüksek sesle büyücüsüne, yani Coran’a seslendi.
“Ah, büyünün hem de kurnaz büyünün Coran’ı, yardımını istiyorum. Krallığı ele geçirdiğimden beri bana yüklenen tüm vazifelerden daha büyük, tüm marifetim ve zekâm için çok büyük bir sorumluluk var üzerimde. Görünmeyen bir kız yolumuza çıktı ve sihirli gücüyle sevgili, hoş oğlumu benden almak istiyor. Şayet yardım etmezsen, bu bayanın hilesi ve büyücülüğüyle hükümdarından alınacak.”
Büyücü Coran ayağa kalktı ve kızın sesinin duyulduğu yere yanlışsız büyülerini yaptı. Bir daha ne onun sesini duyan oldu ne de Connla onu bir daha görebildi. Fakat peri kızı büyücünün güçlü büyüsü yüzünden ortadan kaybolmadan çabucak evvel Connla’ya bir elma fırlattı.
O günden sonra bir ay boyunca Connla o elmadan diğer bir şey yemedi. Lakin yedikçe elma tekrar büyüdü ve daima bütün kaldı. Tüm bu müddet boyunca içinde genç kıza karşı büyük bir hasret ve hasret büyüttü.
Bekleme ayının son günü geldiğinde, Connla Arcomin Ovası’nda babası hükümdarın yanında duruyordu ve tekrar genç kızın ona gerçek geldiğini gördü. Genç kız onunla yeniden konuştu.
“Connla’nın, mevt gününü bekleyen kısa ölümlüler ortasında tuttuğu yer görkemli bir yerdir. Ancak artık ömrün halkı, her vakit yaşayanlar, yalvarıyor ve senden Moy Mell’e, Zevk Ovası’na gelmeni istiyorlar, zira seni konutunda sevdiklerinin ortasında görerek seni tanımayı öğrendiler.”
Kral Conn genç kızın sesini duyunca adamlarına yüksek sesle seslendi ve şöyle dedi:
“Büyücüm Coran’ı çabucak çağırın, zira bugün bu kızın yeniden konuşma gücüne sahip olduğunu görüyorum.”
O vakit kız dedi ki: “Ah, kudretli Conn, yüzlerce savaşın savaşçısı, büyücünün gücü çok az sevilir; onun çok sayıda dürüst beşerle dolu güçlü topraklarda çok az onuru vardır. Yasa geldiğinde, geçersiz kara iblisin dudaklarından çıkan Druid büyülerini ortadan kaldıracak.”
O vakit Kral Conn, kız geldiğinden beri oğlu Connla’nın hiç kimseyle konuşmadığını fark etti. Bunun üzerine Yüz Savaşçı’dan Conn ona, “Kadının söyledikleri aklına yatıyor mu oğlum?” diye sordu.
“Bu bana ağır geliyor” dedi Connla, “Kendi halkımı her şeyden çok seviyorum lakin yeniden de bu genç kıza karşı içimde büyük bir hasret var.”
Kız bunu duyunca yanıt verdi ve dedi ki: “Okyanus senin hasretinin dalgaları kadar güçlü değil. Benimle pırıl pırıl, dümdüz giden kristal kanomla curragh’ımla gel. Yakında Boadag’ın diyarına ulaşabiliriz. Parlak güneşin battığını görüyorum lakin ne kadar uzak olursa olsun, karanlık çökmeden oraya ulaşabiliriz. Seyahatinize değecek diğer bir diyar daha var, onu arayan herkese sevinç veren bir diyar. Orada yalnızca eşler ve bakireler yaşar. Şayet istersen, orayı arayabilir ve orada birlikte sevinç içinde yaşayabiliriz.”
Genç kız konuşmayı bıraktığında, Ateş Saçlı Connla onlardan süratle uzaklaştı ve pırıl pırıl parlayan, düz süzülen kristal kanoya, curragh’a atladı. Sonra hepsi, kral ve saray halkı, onun parlak denizin üzerinde batan güneşe gerçek süzüldüğünü gördüler. Gözler artık onu göremeyinceye kadar uzaklaştılar, uzaklaştılar ve Connla ile Peri Kızı denizde yollarına devam ettiler ve bir daha onları hiç kimse görmedi, kimse nereye gittiklerini bilmedi.
