Ramazan ayının birinci sahuru gelmişti. Gökmen bu gece sahur yapacakları için çok heyecanlıydı, yatağına girmişti lakin uyku tutmuyordu. Biraz yatakta döndükten sonra uykuya daldı. Annesi Beril ve babası Ergün imsak vaktine hakikat uyanmıştı, birlikte kahvaltı hazırlıyorlardı. Çocukları Gökmen ve Yeliz uyanmasın diye sessiz olmaya çalışıyorlardı. Ergün, mahallesinde olan fırından pide almak için dışarı çıktı, kızı Yeliz Ramazan pidesini çok seviyordu. Konut ahalisi için bir yumurtalı pide ve 2 ekmek aldı.
O sıra Beril oğlu Gökmen ve Kızı Yelizi uyandırmaya gitti. Sessizce “hadi uyanın çocuklar sahur vakti” dedi. Gökmen yavaşça yatağına oturdu, gözleri uykulu bir biçimdeydi açmakta zorlanıyordu. Yeliz yatağından kalkmıştı kapının sesini duymuştu babası Ergün gelmişti. Sıcak pidenin kokusunu alabiliyordu. Daima birlikte mutfağa, yemek masasına geçtiler. Güzelce yemeklerini yediler, sularını içtiler.
İmsak vakti gelmişti, ezan okunuyordu. Daima birlikte abdest alıp sabah namazını kıldılar. Uyku için hazırlandılar ve birinci oruçları olduğu için çok heyecanlılardı. 2 saat sonra Ergün iş için hazırlandı, çocukları uyurken alınlarından öpüp gitti. Çocuklar uyandıklarında alışkanlık olarak dişlerini tam fırçalayacakları sıra Beril gördü ve çabucak “oruçluyken misvak kullanırsanız hem orucunuzuda tehlikeye atmamış olursunuz!” Diyerek uyardı. Annesinin kelamını dinlediler misvak kullandılar, yüzlerini yıkayıp çıktılar, üstlerini değiştirerek okul için hazırlandılar. Servislerinin gelmesine daha vardı. Annelerine “ee anne biz ne yapacağız artık?” Diye sordular. Beril “ben Kur’an okuyayım sizde beni takip edin okul saatiniz gelene kadar, olur mu?” “Olur anne!” Beril fatiha müddetinden başlayarak bakara müddetinin 20. sayfasına kadar okudu. Servis saati geldi ve annelerine öpücük verip gittiler.
Beril meskende tek kalmıştı. Dağınık olan yerleri topladı, çamaşırları astı ve yemek yapmaya koyuldu. Bugün yemek için daha fazla ihtimam gösterdi. Zira çocuklarıyla bir arada birinci oruçlarıydı. Çocukların sevdiği kırmızı mercimek çorbası, fırında patates köfte, şehriyeli pilav, mevsim salatası, ramazan şerbeti ve tatlı için supangle yaptı. Yemek işi de bitince Kur’an’ına kaldığı yerden devam etti. Ergün ramazan hasebiyle konuta erken geldi sofrayı kurdu. Beril dinlenmeye çekildi.
Ergün işte neler yaptığını anlattı, Beril de konutta neler yaptığından bahsetti. Sonra çocukları hakkında konuşmaya başladılar. “Acaba birinci oruçları nasıl geçti? Zorlandılar mı? Şayet çok zorlanırlarsa su içmelerini söylemiştik içtiler mi? Diye konuşurken kapı çaldı çocuklar geldi. “Anne! Baba! Çok acıktık ve hiçbir şey yemedik! Beril ile Ergün birbirlerine bakıp gülüştüler. Ergün “hemen eller yıkanıyor üstlerinizi değişiyorsunuz sofrada bekleyeceğiz ezanı!”. “Tamam!”. Sofrada buluştular, Beril yemekleri ısıtmak için ocağın altını açtı.
Ezana 2 dakika kalmıştı çocuklarına “Peygamber efendimiz (sav) orucunu birinci hurma ile açardı artık bizde o denli yapacağız dedi.” Ezan okundu hurmalarını yediler ve akşam namazını kıldılar. Ve sofraya geçip yemek yemeye başladılar. Herkes o kadar çok açıkmıştı ki yemek bitene kadar kimseden ses çıkmadı. Sofrayı birlikte topladılar, üzenlerine montlarını alıp yürümek için kıyıya indiler. Pak hava yemekten sonra düzgün gelmişti. Okulun nasıl geçtiğini sordu Ergün çocuklarına. Onlarda derslerde biraz zorladıklarını lakin sonrasında oruç tutuyor olmak çok heyecanlı olduğu aklımıza geldi ve dayandık. Meskene geçtiler.
Teravih namazı için abdest alıp hazırlandılar, seccadelerini ve tesbihlerini çantaya koyup camii ye hakikat yürüdüler. Camii çok kalabalıktı birinci teravih namazlarını kıldılar tabi Yeliz ile Gökmen. Etraflarına bakıp durdular insanları takip ettiler. Konuta geçtiler Beril çay koydu ocağa çocuklar üstlerini değişip çabucak masalarına oturup ders çalıştılar. Ödevlerini bitirdiler. Salona geçtiklerin de annelerinin tatlı yaptığını görünce çok keyifli oldular ve ikisi birden annelerini öpüp “canım annem!” Dediler babaları da benim öpücüğüm nerede dedi ve gülüşerek Ergün’ü de öptüler. Tatlılarını yerlerken çocuk sineması seyrediyorlardı. Ergün bir bakmış ki çocuklar çoktan uykuya geçmişler. Kucaklayıp yataklarına yatırdılar. Beril ile Ergün çocukları ismine hem çok sevinçli hem de çok gururluydular. Ortalığı toplayıp yeni gün için uyumaya gittiler. Son.
