Masallar

Bir varmış, bir yokmuş. Ormanın derinliklerinde, yeşilin en hoş tonlarına sahip ağaçların ortasında, toprağın altında saklı bir karınca yuvası varmış. Bu yuva, kışın soğuk günlerinden korunmak için karınca ailesi tarafından ihtimamla inşa edilmiş, tünelleri ve odalarıyla kocaman bir dünya üzereymiş. Yuva, yazın sıcağında serin, kışın soğuğunda ise sıcacık olurmuş. Yuvalarının içi, yiyecek depoları, odun odaları

Bir varmış, bir yokmuş… Önce vakit içinde, kalbur saman içinde, gökkuşağının renkleri kadar hoş bir ormanın derinliklerinde, her sabah gülümseyerek uyanan bir Güzellik Perisi yaşarmış. Bu peri, ormanda sevinçle uçar, ağaçlara, çiçeklere ve hayvanlara memnunluk dağıtırmış. Herkes onu çok severmiş zira geçtiği yerlerde çiçekler açar, kuşlar müzikler söyler, ırmaklar coşarak akarmış. Lakin ormanın en karanlık

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, kocaman bir kentte, lüks ve büyük bir konutta yaşayan Berk isminde bir çocuk varmış. Berk’in odası oyuncaklarla doluymuş, istediği her şeyi ailesi çabucak alırmış. Lakin Berk her vakit memnun değilmiş, zira daima tıpkı oyunları oynamaktan sıkılıyormuş. Bir gün, Berk ailesiyle otomobile binmiş ve kentin sokaklarından geçerken bir çocuk dikkatini

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler küçük, hoş bir kasabada, Mert isminde meraklı bir çocuk yaşarmış. Mert’in en sevdiği şey, yeni şeyler öğrenmekmiş. Renkleri, formları, hayvanları çabucak öğrenir, herkese anlatırmış. Lakin bir gün okulda İngilizce dersleri başlayınca Mert biraz zorlanmaya başlamış. Bu yeni lisan ona çok karışık gelmiş. “Cat”, “dog”, “apple” üzere sözler tahtada yazarken,

Bir varmış bir yokmuş. İstanbul’un kocaman ve gizemli dünyasında, tarih kokan taşlar, bâtın bahçeler ve altın rengi gün batımlarıyla bezeli bir kent yatarmış. İşte bu büyülü kenti keşfetmek için okullarında her yıl düzenlenen İstanbul gezisini dört gözle bekleyen öğrenciler varmış. Öğrenciler, sabah erkenden sıralara dizilmiş. Her birinin gözleri heyecandan parıldıyor, kalpleri ise merakla atıyormuş. Öğretmenleri,

Bir varmış, bir yokmuş. Uzak diyarlarda küçük ve yemyeşil bir köyde, Düş isminde şirin bir kız yaşarmış. Rüya’nın en büyük hayali, her akşam babasının ona anlattığı masalları dinlemekmiş. Masallar, onu değişik dünyalara götürür, hayal gücünü daha da güçlendirirmiş. Hayal, bir akşam, babasının yanına koşmuş ve heyecanla “Bana bir masal anlat baba!” demiş. Babası da ona

Bir varmış, bir yokmuş. Önce vakit içinde, kalbur saman içinde, minik bir köyde Derin isminde çok tatlı bir kız yaşarmış. Bu köyde herkes birbirini tanır, büyükler çocuklarına sevgi dolu kıssalar anlatırmış. Köyün meskenleri birbirine yakın, bahçeleri çiçeklerle doluymuş. Derin’in konutu de bu türlü sevecen bir bahçeye sahipmiş. Bahçedeki çiçekler mis üzere kokar, kuşlar sabahları sevinçli şarkılar

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, galaksinin en uzak köşelerinde, yalnızca yıldızların yaşadığı büyüleyici bir cihan varmış. Bu cihan, Yıldızlar Kainatı olarak bilinir ve burada her yıldız, kendi eşsiz ışığıyla parıldar, başkalarından ayrılan özel bir parıltıya sahip olurmuş. Yıldızların en büyük hayali ise, bir gün gökyüzünde başkalarından daha parlak bir biçimde parlamak ve kainatın en

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, uzak diyarlarda, çiçeklerle bezeli, kuş cıvıltılarıyla dolu küçük bir köyde, Elif isminde küçük bir kız yaşarmış. Elif, masallara ve büyülü öykülere bayılır, bilhassa de diş perisiyle ilgili masalları dinlemeye doyamazmış. Annesi her akşam ona diş perisi masalları anlatır, Elif de büyük bir hayranlıkla dinlermiş. Annesi dermiş ki, “Bir gün

Gizli Cipsler Büyük Dersler Masalı: Bir varmış, bir yokmuş. Gökyüzünün her sabah masmavi olduğu, ağaçların yemyeşil yapraklarla dolu olduğu, kuşların müzikler söylediği bir kasabada, Kerem isminde sempatik bir çocuk yaşarmış. Kerem, oyun oynamayı, arkadaşlarıyla vakit geçirmeyi ve en çok da tatlı yemeyi severmiş. Tatlılar, cipsler ve şekerlemeler onun en büyük zaafıymış. Kerem’in annesi ise sağlıklı