Bir vakitler genç bir çoban kız, ailesinin koyunlarını bir dağın yamacında otlatırken izliyormuş. Himalaya güneşi doruğunda parlak ve sıcakmış, bu yüzden uykuya dalmış ve birçok düş görmüş.
Bunlardan birinde Buddha’nın uzak Hindistan’daki safran giysili keşişlere şöyle dediğini duymuş: “Ben gittiğimde, beni ne vakit çağırırsanız, ben de orada, sadakatinizin çabucak önünde olacağım.”
Kız uyandı ve talimatları kalbine aldı. Buddha’yı hayal etti, onun ışıltılı yüzüne konsantre oldu, kelamlarını tekrarladı ve Buddha oradaydı.
“Rüya mı görüyorum?” diye merak etti.
“Evet,” diye yanıtladı Buddha.
“Nasıl uyanabilirim?” diye sordu kız.
“Kim uyuyor?” Buddha sordu.
Kız çabucak hayal gördüğünü anlamış ve seslenmiş. “Artık uyandım!”
Buddha ortadan kaybolmuş.
İnsanlar yavaş yavaş onun değiştiğini fark ettiler. Ne vakit biri ona nasıl olduğunu sorsa, şöyle yanıt vermiş: “Rüya görüyordum fakat Buddha beni uyandırdı.”
