Bir gün, güneşli bir havada, Yağız ve Yağmur okuldan arkadaşlardı. Anneleri birbirlerini tanıyordu ve çocuklar da birlikte vakit geçirmeyi çok seviyorlardı. Bir gün, okuldan çıktıktan sonra anneleriyle birlikte, ormana piknik yapmaya gittiler.
Evden, anneleri tarafından hazırlanan lezzetli bir piknik sepetiyle yola çıktılar. Sepette domates, zeytin, peynir, taze ekmek ve termos içinde annelerinin getirdiği sıcacık çay vardı. Ormana vardıklarında, hoş bir açıklıkta güneşin altında piknik örtülerini serdiler.
Yağız ve Yağmur, lezzetli yiyeceklerin tadını çıkarırken, etraflarında kuşların cıvıltısını dinleyerek sohbet etmeye başladılar. Akabinde, anneleriyle birlikte pop müzikleri söylemeye başladılar. Ormanın içinde yankılanan sevinçli müzikler, etraflarındaki tabiatla kusursuz bir ahenk içindeydi.
Piknik alanında biraz müzik söyledikten sonra, çocuklar top oynamaya karar verdiler. Top oynadıktan sonra ağaçları incelediler, ağaçlardan düşen kozalakları topladılar annelerine getirdiler. Anneleri küçükten büyüğe kozalakları sıraladı ve kozalakları konutta boyayalım dediler. Hem eğlenceli vakit geçiriyorlar hem de birbirleriyle daha uygun arkadaş oluyorlardı. Vaktin nasıl geçtiğini anlamadan, gün batımına yaklaştıklarını fark ettiler.
Sonunda, hoş bir günün akabinde, anneleriyle birlikte ormandan ayrıldılar. Yorgun fakat memnun bir biçimde meskene döndüler. Yağız ve Yağmur, hem eğlenceli anılar biriktirmiş, hem de birbirleriyle olan dostluklarını daha da pekiştirmişlerdi.Eve gittiklerinde yaşadıkları hoş günü düşündüler kaç tane kozalak topladıklarını sayarak uykuya daldılar, çabucak yarın olsun istiyorlardı zira hem birbirlerini göreceklerdi hemde okulu ve dersleri çok seviyorlardı. Bu hoş gün, onların hayatında hoş bir anı olarak kaldı.
