Çok çok uzun bir vakit evvel, tarihin çok eski vakitlerinde Mekke’de beşerler putlara taparlarmış. Bu putlara ikramlar verilip onlar ismine kurbanlar kesilirmiş. Kız çocukları canlı diri toprağa gömülüp beşerler ortasında önemli oranda eşitsizliklerin olduğu bir hayat sürdürülürmüş. Kölelik sistemi yaygın bir anlayış olarak devam edip bu beşerler özgürlüklerinden yoksun bırakılırmış.
Günlerden bir gün, Hz. Muhammed (s.a.v.) tüm bu inanışları yok sayacak İslam dini ile gelmiş. Onlara yaptıklarının yanlış olduğunu, inançlarında ve hayatlarında kusura düştüklerini anlatmış. Mekke’nin ileri gelenleri bu anlayışı kabul etmeleri halinde kurmuş oldukları tertibin yıkılacağını anlamışlar. Bu anlayışı tüm güçleri ile karşı çıkmışlar ve bunu kabul etmemişler.
Mekkelilerden beklediği dayanağı alamayan Hz. Muhammed (s.a.v.) insanlara bu davet davetini yapmaya devam etmiş. Alt katmandan beşerler bu anlayışı kabul etmişler. Onlarla birlikte bu yolda ilerlemeye devam etmiş. Bir gün Medine’nin ileri gelenleri bu dini öğrenmeye ve yaşamaya razı olduklarını tabir etmişler ve bu tarafta bir talepte bulunmuşlar.
Medine’de İslam ile ilgili bilgiler paylaşılmaya ve ömür alanı da bu istikamette dönüştürülmeye başlanmış. Medine tam olarak bunu kabul ettikten sonra Hz. Muhammed (s.a.v.) ve öteki Müslümanlar Medine’ye hicret etmeye ve Medine’de İslam Devleti’ni kurmaya gitmişler. Medine halkı Müslümanlara kucak açmış ve onlarla kardeş olup saadet dolu bir ömür sürdürmeye başlamışlar.
Medine’de İslam Devleti’nin kurulması ile kölelik sistemi son bulmuş ve beşerler eşit pozisyona gelmiş. Artık kız çocukları canlı diri gömülmüyor ve putlara da tapılmıyormuş. Yanlış olan her ne varsa hepsi ter edilmiş. Bu devirden sonra Medine’de ismine Saadet Dönemi dedikleri bir devir başlamış ve beşerler birbirleriyle huzur dolu bir hayat sürdürmüşler.
