Bir vakitler çok uzaklarda yaşayan ve beşerler tarafından halktan bilinen bir prenses varmış. Bu prenses birebir bir peri hoşluğuna sahip olsa da yollardaki elmacılardan ayakkabıcılara kadar herkesle yakın arkadaşlık kurarmış. Tek başına patikalarda yürür ve asla insanlardan korkmazmış.
Babası çok düzgün kalpli bir hükümdarmış ve asla kızına makûs davranmazmış, bir tek kızı bizim hoş prenses Pearl’müş. Bir gün kral makûs bir hastalık geçirip vefat etmiş ve bunun üstüne Pearl üvey annesi ile yaşamaya başlamış. Lakin işler çok makus gitmeye başlamış zira üvey annesi tahtı kendisi yönetmek istediğinden ötürü Pearl’e bir koca bulma kaygısındaymış.
Üvey anne kendisi bir prens bulup bu prense her şeyi güya berbatmış üzere anlatmış. Pearl dünyanın en berbat insanıymış üzere yorumlamış. Bu yüzden de prens daha görmeden Pearl’e düşman olmuş ve onunla evlenmeyi katiyen yalnızca mal mülkten ötürü kabul etmiş.
Prens evlilik için şatoya geldiğinde bile Pearl’e berbat kötü bakmaktaymış. Her ne kadar Pearl evlenmek istemese de üvey annesi daima onu zorluyormuş ve şu an onu koruyacak bir babası da olmadığından ötürü artık bir şeylere mecbur kalmış ve prens ile evlenmeye karar vermiş.
Prens birinci gün Pearl’e çok berbat davranmış ve Pearl tüm gece boyunca prensi sevmeyi denemek yerine ağlamayı tercih etmiş. Ne yapacağını bilmeyen hoş kız patikadaki tüm arkadaşlarına anlatmış ve onlardan aldığı bilgiler ile şatoya geri dönüp prens daha yeni uyanmışken onu gafil avlayıp tüm her şeyi gerçekliğiyle anlatmış. Üvey annesinin yıllardır ona yaptığı kötülüklerden ve onun kendi yetişme biçimlerinden bahsetmiş.
Prens duyduklarına inanamamış ve şok olmuş prensese sarılıp öpmeye başlamış ve onu asla bir daha üzmeyeceğine kelam vermiş, makus kalpli üvey anneyi de hudut dışı edip ikisi birlikte memnun bir hayat yaşamışlar.
