Uzak diyarların birinde kocaman bir krallık varmış. Bu krallıkta yaşayan Kral ve Kraliçe’nin çok sempatik bir prensesleri olmuş. Tüm ülkenin gözbebeği olan hoş prenses, saraydaki memnun hayatında yaşamaya başlamış. Vakit geçtikçe ve hoş prenses büyüdükçe, aslında kendisini bu saraya ilişkin hissetmediğini fark etmiş.
Görkemli davetler, eğlenceli balolar, resmi yemekler asla prensese nazaran değilmiş. Bu yüzden hoş prenses, vakit buldukça atı ile ormana gidiyor ve bu farklı dünyada kaybolana kadar vakit geçiriyormuş. Bir gün Kral’ın düzenleyeceği görkemli davetlerden birine katılmak üzere hazırlanan prenses, aslında bu davete gitmeyi hiç istemediğini fark etmiş.
Davet başlarken ortadan bir anda kaybolan prenses, yeniden atını almış ve süratle ormana yanlışsız ilerlemiş. Gün batımı esnasında ormana yansıyan altın renkli güneş ışıklarının ortasında kaybolan prenses, başına gelecek maceralardan da bihabermiş.
Atı ile ormanın derinliklerine yanlışsız ilerlerken buz üzere suyu olan bir göl ile karşılaşmış. Burada durup dinlenmeye karar verdiğinde gölün karşısında atı ile dinlenmeye çekilen öbür bir kız görmüş. Hoş prenses olanları anlamaya çalışırken, atı ile gölün karşısına geçmiş ve küçük kızın yanına gitmiş.
“Merhaba, ben karşı krallığın prensesiyim. Sen kimsin?”. Gölün karşısındaki küçük ve şirin kız çok şaşırmış ve çabucak kendisini tanıtmış, “Merhaba prensesim. Ben sizin krallığınızda yaşayan bir köylünün kızıyım. Buraya yiyecek bulmaya geldim.
Güzel prenses bu yanıta şaşırmış olsa da küçük kız ile yiyecek aramak istemiş. Çabucak birlikte atlarını ormanın derinliklerine sürmüşler. Lezzetli meyveler ve şifalı bitkileri toplamışlar. Günün sonunda prenses krallığa döndüğünde başından geçenleri Kral ve Kraliçe’ye anlatmış. Kral ve Kraliçe köyde yaşayan bu aileyi bulup onlara bir sürü yiyecek ve altın vermiş.
