Bir varmış, bir yokmuş… Evvel zaman içinde kalbur saman içinde, dağların tepesindeki minik bir çiftlikte tavuklar, inekler, tavşanlar, ördekler, kazlar ve birçok çiftlik hayvanı birlikte mutlu mesut yaşarmış. Bu küçük çiftliğin en gözde hayvanı ise zekâsıyla dikkat çeken horozmuş. Başındaki parlak kırmızı ibiği bir kralın tacı gibi göz alıcı ve asilmiş. Gagası keskin, gözleri ise meraklı ve zeki bir ifadeyle doluymuş. Güneş dağların ardından kendini gösterdiğinde ilk önce uyanır ve “Üü ürü üüü!” diye öterek tüm çiftliğe sabah olduğunu haber verirmiş. Ayakları küçük ama hızlıymış; etrafı dikkatlice eşeler, en lezzetli yemekleri ve mısır tanelerini bile kolayca bulabilirmiş. Ne zaman bir şey keşfetse, heyecanla kanatlarını çırpar ve neşeyle ötermiş. Onun bu enerjik doğası, çiftlikteki diğer hayvanlara da bulaşır, herkesi mutlu edermiş.
Bir sabah, güneşin ilk ışıklarıyla birlikte “Üü ürü üüü!” diye öterek yeni bir güne “Merhaba” demiş. Minik ayaklarıyla samanları eşelerken, bir şeyin samanların arasında parıldadığını görmüş.
“Vay canına, ne buldum acaba?” diye düşünüp heyecanla samanları eşelemeye devam etmiş. Horoz Bey’in minik yüreği pır pır çarpmaya başlamış ve sevinçle dolmuş. Eşeledikçe heyecanı da artıyormuş.
Sonunda bakmış ama tüm umutları suya düşmüş. Parıldayan şey hiç de tahmin ettiği gibi bir yem ya da mısır tanesi değil, bir inci tanesiymiş. Çiftlik sahibinin düşürdüğü bu inci oldukça nadir ve çok pahalı bir şeymiş; ancak horoz bu duruma hiç sevinmemiş.
“Hmm, sen insanlara çok değerli olabilirsin inci. Ama ben bir horozum ve seninle ne yapacağımı bilmiyorum,” diye mırıldanmış.
Gözleri o an yanındaki mısır tanesine kaymış ve gülümsemeye başlamış.
“İşte bu benim hazinem! Parlak bir taşın yerine bin tane mısır tanesini tercih ederim,” demiş.
O gün Horoz Bey çok önemli bir ders öğrenmiş. “Her şeyin bir değeri vardır, ama o değer nerede olduğuna ve kimin için olduğuna bağlıdır,” diye düşünmüş. “Benim için mısır tanesi bir hazineyken, inci başkası için olabilir. Önemli olan, neyin kimin için değerli olduğunu bilmektir.”
Ve Horoz Bey “Üü ürü üüü!” diye öterek bulduğu inciyi orada bırakmış ve keyifle kendisi için çok değerli olan mısır tanelerini aramaya devam etmiş. Ama öğrendiği dersi hiçbir zaman unutmamış. Kimi zaman en değerli hazineler, sadece onların kıymetini bilen gözlerle görülebilir diye içinden geçirmiş. Sonra kanatlarını çırparak mısır tanelerinin peşinden koşmuş, mutlu mesut bir gün daha yaşamış.
Ve böylece, çocuklar, La Fontaine’nin yazdığı Horoz ve İnci masalı bize değerli olan şeylerin kıymetini bilmenin önemini öğretmiş. Unutmayın; her şeyin bir değeri vardır ve o değer, nerede ve kimin için olduğuna bağlıdır.
Masalın Mini Özeti
Çiftlikte yaşayan zeki horoz, samanların arasında parlak bir inci bulur. İnsanlar için çok değerli olan bu inci, horoz için hiçbir anlam ifade etmez. O, inciyi bırakıp kendisi için gerçek hazine olan mısır tanelerinin peşinden gider.
EBEVEYN SORULARI: Masal Üzerine Sohbet Edelim
Masalı bitirdikten sonra çocuğunuzla bu sorular üzerine konuşarak; onun değer kavramını, ihtiyaç farkındalığını ve bakış açısı geliştirme becerisini destekleyebilirsiniz. Çocuğunuzun en ilginç cevabını yorumlarda bizimle paylaşın!
- Değer Kavramı: İnci neden insanlar için değerli ama horoz için değil?
- İhtiyaç Farkı: Horoz için en önemli şey neydi?
- Bakış Açısı: Aynı şey iki kişi için neden farklı anlam taşıyabilir?
- Kıyas: Senin için çok değerli olan ama başkası için sıradan olabilecek bir şey var mı?
- Ders: Gerçek hazine sence nedir?