Bir zamanlar yeşil bir yaylada sürüye bakan genç bir çoban vardı. Günün sessizliğini bozan bir an geldiğinde, karşı dağdan süzülen güzel bir kartal sürüye doğru yaklaşmış ve güçlü pençeleriyle küçük bir kuzu yakalamıştı. Çoban, kartalın üstünlüğünü kabullense de bu haksızlığı engelleyemedi. Çocuğa taş atsa da kartal korkusuzca uçup gitti.
Olayları görüp şaşıran Karga ise kendi kendine: “Ben de uçabiliyorum, benim kanatlarım var; kartal gibi kuvvetli olabilir miyim?” diyerek cesaretlenmişti. Özgüvenini test etmek istercesine sürüye doğru kanatlarını çırparak dalışa geçmişti; fakat tüylerine doğru tırnaklarını geçirmek isterken bir türlü başarılı olamadı. Karga, koçun tüylerinden kaymaya çalışırken çoban onların arasına girip durumu fark etmişti.
Çoban, kargayı güvenli bir şekilde yakalayıp kanatlarından bağladı ve yanında bulunan çuvala koydu. Deliklerin açıldığı hava yastıkları sayesinde kuş rahat nefes alabilecekti. Yolculuk başlamadan önce çocuklar merakla sordu: “Bu kuşun türü ne?” Çoban gülümseyerek cevap verdi: “Bu Karga, kartal sanan ama doğasıyla bildiklerinden farklı biri.”
Masalın amacı çocuklara cesaretin sadece uçmakla değil, kendi yeteneklerini doğru kullanabilmekle de ilgili olduğunu hatırlatmak. Masal bitince, çocuklar uyumadan önce masalı dinleyip okuyabilir; sevgiyle ve güvenle uykuya dalabilirler.
