Çocuk Masalları

Uzun vakit evvel Ay Devi, Büyük Nehir’de yaşayan hoş dev kıza kur yapmış ve onun aşkını kazanmıştı. Onun için Büyük Nehir’in denize döküldüğü yerde şahane bir saray inşa etti.

Hans efendisine yedi yıl hizmet etti ve sonunda ona şöyle dedi,

“Usta, vaktim doldu; meskene gidip annemi görmek istiyorum, o yüzden bana paramı ver.”

Bir vakitler Paracelsus bir ormanda yürürken kendisine ismiyle seslenen birini olduğunu duydu. Etrafına bakındı ve sonunda sesin bir köknar ağacından geldiğini, ağacın gövdesinde küçük bir tıpayla kapatılmış ve üç haçla mühürlenmiş bir ruh olduğunu fark etti.

Bir vakitler on iki çocuğu olan yoksul bir adam vardı ve onlara yiyecek sağlayabilmek için gece gündüz çalışmak zorundaydı. Nihayetinde on üçüncüsü dünyaya geldiğinde, zavallı adam ne yapacağını bilemediğinden, karşılaştığı birinci şahıstan çocuğun vaftiz babası olmasını istemeye karar vererek anayolda koşmaya başladı.

Bir vakitler, çok da uzun olmayan bir vakit evvel, yaşlı bir köylünün bir kedisi varmış ve onu hiç sevmezmiş. Bu bir erkek kediymiş, daima hengame edermiş; bir arbede sırasında bir kulağını kaybetmiş ve pek de hoş görünmüyormuş. Köylü eski kedisinden kurtulmayı ve komşusundan yeni bir kedi almayı düşünmüş.

Bir vakitler büyük İsfahan kentinde ayakkabıcı Ahmed yaşardı; Ahmed dürüst ve çalışkan bir adamdı, tüm dileği hayatını sessizce geçirmekti ve hoş bir bayanla evlenmemiş olsaydı bunu yapabilirdi. Bayan onu bir koca olarak kabul etmeye tenezzül etmesine karşın, mütevazı ömür alanından şad olmaktan çok uzaktı.

Bir vakitler Mayo Bölgesi’nde bir çocuk vardı; ismi Guleesh’ti. Konutundan biraz uzakta çok hoş bir kale vardı ve sık sık çayırın etrafındaki ince çimenlerin üzerine oturmayı alışkanlık haline getirmişti. Bir gece, kalenin duvarına yaslanmış, gökyüzüne bakıyor ve başının üzerindeki hoş beyaz ayı seyrediyordu.

Bir vakitler, dünyanın genç olduğu ve tüm hayvanların birbirlerinin lisanlarını anladığı günlerde, Tsuden isminde yaşlı mı yaşlı bir kaplan yiyecek aramaya çıkmıştı. Bir derenin kıyısında sessizce ilerlerken bir kurbağa onu görmüş ve çok korkmuştu.

Uzun, çok uzun vakit evvel, insanların ve hayvanların birbirleriyle konuştuğu ve birbirlerinin lisanlarını anladığı vakitlerde, çok güçlü bir kral yaşardı. Kral, dünyanın uzak bir köşesinde yaşar ve tüm hayvanları ve insanları tek başına yönetirdi.

Bodhisatta bir vakitler Himavanta bölgesinde beyaz bir turna olarak doğmuştu; artık Brahmadatta o vakitler Benares’te karar sürüyordu. Tesadüfe bakın ki, bir aslan et yerken boğazına bir kemik takılmıştı.