Uyku Masalları

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, uçsuz bucaksız çayırların, serin gölgeli ağaçların olduğu bir ülkede, Tiko isminde minik bir kanguru yavrusu yaşarmış. Tiko, günlerini annesinin sıcacık cebinde geçirirmiş. Orası onun için yalnızca bir yuva değil, kalbinin en inançta olduğu yermiş. Dışarısı ona kocaman, bilinmez ve bazen de biraz ürkütücü gelirmiş. Lakin her gün cebin ucundan

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler denizleri aşan, uzak limanlara uğrayan bir gemici baba varmış. Bu babanın Ayaz isminde bir oğlu varmış. Ayaz, denizi çok severmiş lakin babasının daima uzaklarda olması içini biraz burkarmış. Zira onu en çok özlediği anlarda yanına koşamazmış. Ayaz, annesiyle birlikte küçük, sakin bir kıyı kasabasında yaşarmış. Okula yürüyerek sarfiyat, dönüşte

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, yemyeşil ağaçlarla çevrili küçük bir kentte, Elif isminde meraklı mı meraklı bir kız çocuğu yaşarmış. Elif, altı yaşındaymış ve her sabah pencerenin önüne oturup insanların işe gidişini izlemeyi çok severmiş. Sabahları babası kahvesini alır, annesi çantasını denetim eder, Elif de el sallarmış ortalarından geçen komşulara. “Ayşe teyze bugün yine

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, masmavi gökyüzünün altında, yemyeşil ovaların, ırmakların süslediği bir köy varmış. Bu köyün en yüksek ağacının doruğunda, beyaz tüylü, uzun gagalı bir leylek ailesi yaşarmış. Ailenin en küçüğü, minik bir leylek yavrusuymuş. İsmi Maviymiş. Zira doğduğu gün gökyüzü o denli berrak, o denli pırıl pırılmış ki, annesi ona bu ismi vermiş. Mavi,

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, kocaman bir kentte minik bir kız yaşarmış. İsmi Defne’ymiş. Defne, şimdi beş yaşındaymış. Saçları omuzlarına dökülen, gözleri boncuk üzere parlayan, konuşurken güvercin sesi üzere yumuşak çıkan tatlı mı tatlı bir çocukmuş. Defne konutta tek başına büyüyormuş. Annesiyle babası onu çok severmiş lakin gündüzleri çalıştıkları için Defne genelde oyuncaklarıyla vakit

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler tıpkı apartmanda yaşayan iki küçük arkadaş varmış. Biri Şura, başkası Berk’miş. İkisi de altı yaşındaymış. Her gün birlikte oynar, bazen top peşinde koşar, bazen çimenlere uzanıp bulutlara formlar uydururlarmış. Lakin o sabah her şey biraz farklıymış. Şura, pencerenin önünde otururken aklına bir fikir gelmiş. İçinden “Acaba kendi masalımı yazsam

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, yemyeşil çimenlerin uzandığı küçük bir köyün kenarında yaşayan Ali isminde meraklı mı meraklı bir çocuk varmış. Ali, her gün okuldan geldikten sonra çantasını bırakır bırakmaz dışarı çıkar, köyün kenarındaki küçük tepeliklere yanlışsız yürürmüş. Orada ağaçların altında saklı kalmış patikalar, taşların gerisine saklanan sincaplar ve kuş sesleriyle dolu bir dünya

Buz üzere soğuk, karlı bir yılbaşı gecesinin geç saatleriydi. Kar yağıyordu ve hava neredeyse kararmak üzereydi. Soğuk ve karanlık içinde, başı açık ve yalınayak zavallı küçük bir kız sokaklarda yürüyordu. Elbette konutundan çıkarken ayağında terlikleri vardı fakat ne işe yarıyorlardı ki? Çok büyük terliklerdi, onun için çok büyüklerdi, zira annesine aitlerdi. Küçük kız onları yolun […]

Bir vakitler yoksul bir terzinin Alaaddin isminde bir oğlu vardı; bütün gün sokaklarda kendisi üzere küçük aylak çocuklarla top oynamaktan öteki bir şey yapmayan, dikkatsiz ve tembel bir çocuktu. Bu durum baba için o kadar büyük bir keder kaynağı idi ki, babası öldü; fakat annesinin gözyaşlarına ve dualarına karşın Alaaddin bir türlü uslanmadı. Alaaddin bir […]

Açlık ve yoksulluk bir gün Maymun’u toprağını terk etmeye ve çok gereksinim duyduğu iş için yabancıların ortasında öteki bir yer aramaya zorladı. Kendi topraklarında soğanlar, toprak fasulyeleri, akrepler, böcekler ve gibisi şeyler büsbütün tükenmişti. Ancak neyse ki şimdilik ülkenin öteki bir yerinde yaşayan büyük amcası Orang Outang’ın yanına sığındı. Maymun, bir müddet daha çalıştıktan sonra […]