Keloğlan annesi ile birlikte küçük bir köyde memnun bir biçimde yaşıyormuş. Annesinin meskenlerinin önünde bulunan bahçede yetiştirdiği zerzevatları satarak geçimlerini sağlıyorlarmış. Her gün sabahın erken saatlerinde annesinin topladığı zerzevatları pazara götüren Keloğlan gün sonunda elde ettiği paralarla meskenlerinin muhtaçlıklarını alarak köyüne geri dönüyormuş.
Günlerden bir gün Keloğlan yeniden bir pazar dönüşü yolda çok hoş bir kuşun kendisini takip ettiğini görmüş. Keloğlan ne istikamete gitse kuş da oraya gidiyormuş. Keloğlan bu duruma bir mana verememiş ve birinci evvelce durumdan biraz huzursuz olmuş. Bir ağaç gölgesinde dinlenmeye karar vermiş. Tam bu esnada hoş görünümlü kuş, Keloğlan’ın yanına yaklaşarak ayağında bağlı olan notu ona sunmuş.
Keloğlan olan bitene bir mana vermeye çalışırken kendisine yöneltilen notu büyük bir merak içerisinde okumaya başlamış. Not padişahın hoşlar hoşu kızından geliyormuş. Duruma gitgide çok daha fazla şaşıran Keloğlan notu bir çırpıda okumuş. Notta padişahın hoş kızı Keloğlan’dan kendisini kaçırmasını istiyormuş. Babası onu zalim bir prens ile evlendirmeye karar vermiş ve prenses buna ne kadar karşı çıktıysa babasını bir türlü ikna edememiş.
Keloğlan’ın cesurluğunu ve zekasını saraydaki çalışanlardan duymuş olan prenses bu devayı düşünmüş. Keloğlan süratli adımlar ile meskenine dönmüş. Annesine olan biteni anlatmış. Annesi bu durumun son derece tehlikeli olduğunu söylemiş lakin Keloğlan kendisinden yardım isteyen birisini çaresiz bırakamayacağını söylemiş.
Yaptığı planlar ile saraya hizmetli olarak giren Keloğlan birinci fırsatta hoşlar hoşu prensesi de yanına alarak oradan uzaklaşmış. Prensesi kimsenin bilmediği bir diyara götürerek özgürlüğüne kavuşturmuş. Prenses ömür uzunluğu Keloğlan’a borçlu olduğunu ve ne vakit başı sıkışsa kendisini bulabileceğini söylemiş. Uygunluk ve uygunlar yeniden kazanmış.
