Bir varmış, bir yokmuş, uzak bir köyde yaşayan Keloğlan, annesinin ve kendisinin geçimini sağlamak için düşünceli bir gençlik geçiriyordu. Babası çok önce vefat etmişti ve bu yüzden evin yükü annesinin omuzlarında ağırlaşıyordu. Bir gün köyü tehdit eden korkunç bir dev haberi geldi ve köylüler esir alınmaya başladı. Keloğlan, köyünü bu tehlikeden kurtarmak için yola koyuldu. Yolda kendisini farklı canlılar bekliyordu: konuşan bir kuş, akıllı bir tilki ve güçlü bir aslan. Her biri onun iyiliğini gördüğü için yardım teklifinde bulundu. Onlar birlikte devin yaşadığı kaleye doğru ilerlerken, Keloğlan’ın karşısına çıkan zorluklar onu daha da güçlendirdi.
Gizlice kaleye girdiğinde devin uykusunu fırsat bilip planlar kurdular. Keloğlan, büyük ayaklarının altına ince sivri taşlar yerleştirdi ve dev uyandığında acı içinde şaşkına döndü. Bu hareketleriyle köydeki esirleri kurtarmak için hızla harekete geçtiler. Sonuçta dev, Keloğlan’ın zekasına hayran kaldı ve köyüne zarar vermeyeceğine dair söz verdi. Köy yeniden huzura kavuştu ve herkes Keloğlan’ın cesaretini konuşmaya başladı.
Zaman geçtikçe bilge bir köylü, Keloğlan’a eski bir masalın izini gösterdi: ormanda saklı olan, ancak ancak iyi kalpliler tarafından bulunan Altın Meyve Ağacı. Bu bilgiyle Keloğlan yeniden yollara düştü. Yanında aynı dostlar, tehlikelere göğüs gererek ormanın derinliklerinde ilerledi. Zehirli sarmaşıklar, uçurumlar ve garip yaratıklar onları denedi; fakat iyilik dolu yürekleriyle tüm zorlukları aştılar. Ormanın sakinleri onlara güvenle yol gösterdi ve en sonunda ağaç bulundu.
Ağaç, altın meyvelerle dolu ve ışık saçıyordu. Keloğlan bir meyve kopardığında, köydeki herkesin yaşamı anında iyileşti. Hastalar iyileşti, tarlalar verimli hale geldi ve köy yeniden neşe içinde yaşadı. Dönüşleri büyük kutlamaya dönüştü; annesi oğlunun güvenli dönüşüne sevindi ve köydekiler Keloğlan’ı kahraman olarak selamladı.
Bu ikinci macera da mutlu sonla sonuçlandı; Keloğlan, zekâsı, cesareti ve iyiliğiyle köyünün simgesi oldu. İnsanların içinde hep bir Keloğlan yatar; masalların bu bölümünde de güzel dersler hatırlatıldı. Herkes bu hikâyeyi nesiller boyu anacak ve anlatacak.
Masalları paylaşmak isteyenlerin göndereceği öykülerle çocuklar uykuya dalarken masal okumak bir alışkanlık haline gelsin. Gönderilen her öykü, vakıf adına fidan bağışına dönüşüyor ve her ay daha yeşil bir dünya için çalışma süreci güçleniyordu. Masal göndermek için görselin altına tıklamayı unutmayın ve birlikte daha güzel bir gelecek inşa edelim.
