Bir varmış bir yokmuş; uzak diyarların birinde Keloğlan adında zeki ve meraklı bir çocuk yaşarmış. Kasabalarının güvenliği için uğraşan bu genç kahraman, yakınlardaki ormanda yaşayan bir ejderhanın köylüleri korkuttuğunu öğrenince hemen harekete geçmeye karar verir. Yola koyulur, yanına yiyecek ve su torbasını alır, demirden zırhını ve kılıcını kuşanır; ormanın derinliklerine doğru ilerledikçe karşısına çeşitli engeller çıksa da zekâsı vecesaretiyle hepsini aşar.
Nihayet ejderhanın saklandığı mağara görünür. Canavar köşesinde devleşmiş olsa da Keloğlan korkusuzca konuşmaya başlar ve barışçı bir anlaşma teklif eder: köyleri koruyacak, ejderha ise kendi isteklerini karşılayacaktır. Anlaşma sağlanır ve Keloğlan, kasabasını ejderhadan gelen tehditlere karşı korumaya söz verir; ejderha da saldırmaktan vazgeçer. Böylece iki taraf da karşılıklı güven içinde yaşar ve köy halkı büyük bir kahramanla tanışmanın sevinciyle dolu olur.
Bu dostluk sayesinde ejderha, kasabayı bir daha tehdit etmez; karşı köylerden de benzer bir adım atılarak barış hâkim olur. Keloğlan’ın zeka ve cesareti sayesinde sadece kendisi değil, tüm köyler kötülüklerden uzak kalır. Hikâye, çocuklara cesaretin ve işbirliğinin ne kadar değerli olduğunu hatırlatır; zorluklar karşısında kararlı olmak ve yardımlaşmanın gücü bu masalda vurgulanır.
