Bir varmış, bir yokmuş; kırmızı peleriniyle dikkat çeken genç bir kız yaşarmış. Günlerden birinde, annesinin yaptığı kurabiyelerden tadıp doyamamış ve bu lezzetler için evden çıkıp anneannesine götürmeye karar vermiş. Babasıyla birlikte hazırlanan kurabiyeler, onların en sevdiği sürprizlerden biriymiş ve kırmızı başlıklı kız, ormanın yolunu tutarken yolda karşılaştığı çocuklar eşliğinde oyun dolu bir gün geçirir.
Bir anda ormanda sesler duyan kız, bu sessizlikte neşe dolu kahkahalar atan beş küçük kız çocuğu görmüş. Onlar oyun oynarken kurabiyelerin kokusu da etrafa yayılmış. Kız, arkadaşlarının arasına katılıp saklambaç oynamaya başlamış; sepetini kocaman bir kurabiye kokusu sarıyormuş. Ancak dışarıdan gelen başka bir yaratık, bu kokuyu takip eden devasa bir kurtmuş.
Kurabiye dolu sepeti kurtun elinden almaya çalışan kız, bu kurabiyelerin anneannesine götürüleceğini söyleyince kurt bir an için geri adım atmış. Böylece kız ve arkadaşları, hep birlikte yolun sonundaki evin yolunu tutmuşlar. Kapıları çaldıklarında, kurt anneannesinin yerine geçmeye çalışırken, kız zekice sorularla onun gerçek kimliğini ortaya çıkarmaya çalışmış.
Odadaki sessizliği fark eden kahramanlar, pencereden içeri bakıp kedimiye benzemeyen tirajla kurdu kuşatmışlar. Dönen diyaloglar, kahkahalar ve şaşkınlıkla, kurbağanın bile bu hikâyede yer aldığını söyleyen bir oyuna dönüşmüş. Sonunda, kırmızı başlıklı kız ve dostları, kurdu etkisiz hale getirip anneannesini korumuşlar. Kurabiyeleri ise adilce paylaşarak herkesin karnını doyurmuşlar.
Bu masal, paylaşmanın ve akıllı hareket etmenin önemini hatırlatır: bazen en küçük bir fikir, en büyük tehlikeyi bile alt edebilir. Kız, artık her defasında kurabiyelerden paylaşmayı taahhüt etmiş ve bu güzel geleneği arkadaşlarıyla sürdürmüştür.
