Bir gün uzak diyarlardaki krallıklarda yaşayan dünyanın en makûs insanlarından birisi olan bir prens varmış. Bu prens daima olarak berbat işler yaparmış. İnsanlara makus davranırmış ve onların zayıflıkları ile daima dalga geçer onların makus hissetmesi için ellerinden ne gelirse yaparmış. Bu yüzden de beşerler bu prense güvenmez ve asla onunla konuşmamaya çalışırmış.
Bir gün bu prens bir tane insanı yolda gözüne kestirmiş. Bu insanın tek başına ve çelimsiz durduğunu fark ettiğinden ötürü ne yapacağını bilemez bir halde ona azap yapmaya karar vermiş. Daha sonra etrafındaki adamlara o yalnız adamı alıp onu sarayına getirmesini istemiş.
Prens daima olarak belirlediği insanları yoldan toplatıp onlara aylarca azap yapıp, savaştırıp sonra onları tekrar sokağa salarmış. Tekrar bu türlü bir şey yapmaya karar vermiş. Adamı yoldan aldırmış ve sarayında bir yere kapattırmış. Her gün adamı aç bırakmaya ve onu yalnızca makûs kokmuş çöpten yiyeceklerle beslemeye karar vermiş. Lakin bu durum artık adam için dayanılmaz bir hal almış adamın bedeninde yaralar çıkmaya başlamış.
Prens her gün makul aralıklarla adamın hücresine gelip onunla dalga geçip bir yandan da ona eziyet ediyormuş. Bu yüzden de adam çok sonlanmaya başlamış ve gücünü biriktirmiş. Adam evvelden çok ünlü bir gladyatörmüş lakin daha sonra sakatlandığı için gücünü kaybetmiş. Lakin orada bulunduğu sırada gücünü biriktirmiş ve prens onu salmadan onunla hengame etmek istediğinde tüm gücünü onun üstüne püskürtmüş. Tüm halkın nefret ettiği prensi üç beş gladyatör darbesi ile ortadan kaldırmış ve tüm halk bu saatten sonra zulme ve berbatlığa uğramayacağını bilerek bu gladyatörü kral ilan etmiş ve memnun huzurlu bir hayat yaşamış.
