Eski vakitlerde yüksek dağların gerisinde Karanlık Orman ismiyle anılan ürkütücü bir yer varmış. Bu ormanın derinliklerinde yaşayan çok korkutucu bir canavar yaşadığı bilinirmiş. Kimse bu canavarı görmek istemezmiş. Bu canavardan çok korkan köy halkı bu nedenle ormana pek yaklaşmazmış. Bu canavar ormana giren herkesin kaybolmasına neden olurmuş.
Köyde yaşayan yürekli ve maceraperest çocuk Ali, canavarın gerçek olup olmadığını öğrenmek için köyde herkes uyurken ormana girmeye karar vermiş. Gece karanlık çöktüğünde kimsenin yürek edemediği ormana girmek üzere yola çıkmış.
Ali ormana adım atmasıyla birlikte tuhaf sesler duymaya başlamış. Ağaçlar güya onu izliyor ve rüzgar garip bir biçimde esiyormuş. Korkmamak için cesaretli adımlarla yürüyen Ali bir süre yoluna devam etmiş. Yolun ilerleyen kısımlarında Ali devasa bir mağaraya ulaşmış. Burası herkesin korktuğu canavarın yuvasıymış.
Mağaranın girişine kadar büyük yürekle gelen Ali buraya geldiğinde büyük bir ürperti ile geri dönmeye karar vermiş. Tam bu esnada müthiş canavar karşısında belirmiş. Çok korkan Ali ne yapacağını bilememiş. Bu sırada canavar, Ali’ye yaklaşmış: ‘’Benden korkmana gerek yok ben aslında bu ormanın koruyucusuyum lakin beşerler beni ormanın canavarı zannediyor ve benden kaçıyorlar.’’ demiş.
Bu konuşmanın akabinde Ali canavarın gözlerindeki uygun niyeti ve yalnızlığı görmüş. Ondan korkmuyormuş artık. Ona yaklaşmış ve onunla dost olabileceklerini söylemiş. Canavar ve Ali çabucak orada dost olmuşlar. Bir müddet vakit geçirdikten ve birbirleri ile sohbet ettikten sonra Ali artık köye dönmesi gerektiğini ve köye döndüğünde canavarın aslında çok yeterli yürekli olduğunu herkese söyleyeceğini belirtmiş.
Ali sabah olduğunda tüm köy halkına başından geçenleri bir bir anlatmış. Köy halkından ona inananlar olduğu üzere onun palavra söylediğini söyleyenler de olmuş. O günden sonra Ali vakit zaman canavarı ziyaret ederek onunla arkadaşlığını pekiştirmiş.
