Anne Masalları – Çocuk ve Uyku masalları Türkiyenin en iyi ve en yeni çocuk masalları okuma sitesi, Anne masalları, Uyku masalları, Keloğlan masalları vb masal seçenekleri sitesi.

Hans efendisine yedi yıl hizmet etti ve sonunda ona şöyle dedi,

“Usta, vaktim doldu; meskene gidip annemi görmek istiyorum, o yüzden bana paramı ver.”

Bir vakitler Paracelsus bir ormanda yürürken kendisine ismiyle seslenen birini olduğunu duydu. Etrafına bakındı ve sonunda sesin bir köknar ağacından geldiğini, ağacın gövdesinde küçük bir tıpayla kapatılmış ve üç haçla mühürlenmiş bir ruh olduğunu fark etti.

Bir vakitler on iki çocuğu olan yoksul bir adam vardı ve onlara yiyecek sağlayabilmek için gece gündüz çalışmak zorundaydı. Nihayetinde on üçüncüsü dünyaya geldiğinde, zavallı adam ne yapacağını bilemediğinden, karşılaştığı birinci şahıstan çocuğun vaftiz babası olmasını istemeye karar vererek anayolda koşmaya başladı.

Aponibolinayen baş ağrısından muzdaripti ve konutunda tek başına bir hasırın üzerinde yatıyordu.Birden aklına daha evvel duyduğu lakin hiç görmediği bir meyve geldi ve kendi kendine, “Ah, keşke Adasen’li Gawigawen’in portakallarından bende de olsaydı,” dedi.

Dünyanın en hoş kızı Nalpangan’lı Aponibolinayen’di. Aponibalagen’e evlenme teklif etmek için birçok genç erkek ağabeyine gelmişti, ancak o hepsini reddetmişti, zira büyük bir güce sahip olan birini bekliyordu. Derken kızın hoşluğunun ünü tüm dünyaya yayıldı, ta ki Adasen’e kadar ulaştı ve orada Gawigawen isminde çok güçlü bir adam yaşıyordu.

Bir gün Aponibolinayen ve baldızı ot toplamak için dışarı çıktılar. Ormana, siksiklat bitkisinin yetiştiği yere hakikat yürüdüler, zira bu asmanın yumuşak yapraklarını yemek çok hoştu. Aponibolinayen çalıların ortasında bir şeyler ararken ansızın sevinçle haykırdı, zira asmayı bulmuştu ve yapraklarını toplamaya başlamıştı.

Bir vakitler, çok uzun vakit evvel, çok hoş bir kızı olan dul bir bayan yaşardı. Güzel ve dürüst bir bayan olan anne, halinden epeyce mutluydu. Fakat kızı için durum tam karşıtıydı; şımarık hoş bir kızın yaptığı üzere birçok hayranını küçümsüyordu; kibirli ve hırslı kanılarla doluydu ve ne kadar çok sevgilisi olursa o kadar çok gururlanıyordu.

Bir vakitler, çok da uzun olmayan bir vakit evvel, yaşlı bir köylünün bir kedisi varmış ve onu hiç sevmezmiş. Bu bir erkek kediymiş, daima hengame edermiş; bir arbede sırasında bir kulağını kaybetmiş ve pek de hoş görünmüyormuş. Köylü eski kedisinden kurtulmayı ve komşusundan yeni bir kedi almayı düşünmüş.

Bir vakitler çok uzun vakit evvel küçük kızıyla birlikte bir kulübede yalnız yaşayan dul bir ihtiyar vardı. Birlikte çok memnundular; ekmek ve reçel dolu bir masanın üzerinde bile birbirlerine gülümserlerdi. Her şey yolunda gidiyordu, ta ki yaşlı adam tekrar evlenmeyi aklına koyana kadar.

Anlatıldığına nazaran, Ebû Kilâbe’nin oğlu Abdullah, kaçan bir devesini aramak için yola çıkmış, El-Yemen çöllerinde ve Seba bölgesinde ilerlerken, etrafı muazzam surlarla çevrili, göğe hakikat yükselen köşklerin bulunduğu büyük bir kente rastlamıştı.