Sibel adında küçük ve tatlı bir prenses, herkesin yaşamayı dilediği mutlu bir ülkede yaşıyordu. Henüz sekiz yaşında olan Sibel, tüm canlılara karşı derin bir sevgi besler, doğadaki her varlığı saygıyla karşılar ve arkadaşlarıyla neşe içinde oyunlar oynardı. Tavşanları, kedileri, köpekleri, atları, kurbağaları ve hatta fareleri bile büyük bir sevgiyle kucaklardı. Doğanın tüm unsurları onun dostuymuşçasına, ormandaki her ağaç ve her çiçek ona güven verir, sabahları güne başlarken ormana gidip hayvanlarla vakit geçirir ve bitkileri sular sonra büyümelerine katkıda bulunurdu. Bu sevgi dolu prenses, uzun süredir aklında canlanan bir hayale sahipti: taştan bir saray ya da çikolata ve şekerlerle dolu bir ülke, herkesin özgürce mutlu olduğu ve isteklerin hemen yerine getirildiği bir dünya. Bu düşlerin tadı, babası Kral Ahmet’in gerçekçi yanıtıyla son bulur ve Sibel’in umutları sarsılır. Babanın sözleriyle gönlü sarsılan Sibel, bir süre oyunlardan uzaklaşır, rutinlerini askıya alır ve ailesinin derin üzüntüsünü duyar.
Bir gece, uykuya dalmak üzereyken odasına uzanan parlak bir ışık belirir. Bu ışık aslında dilek perisidir; her gece dua eden küçük prensesin talebini duyup ona yardım etmek için gelir. Ancak dilek perisi, görünmek için çok geç saatleri beklemek ister ve Sibel aslında bu anı biraz daha saklı tutmak zorundadır. Uykuya daldığında Sibel’in karşısına pembe bir kapı çıkar ve bu kapı ona başka bir dünyanın kapısını aralar. Kapıyı açtığında bulduğu şeyler, hayallerinde gördüğü gibi; kök kuşağı renginde bulutlar, şekerlerden oluşan çimler ve çikolatadan bir şelale ile karşılaşır. Yanında zarifçe duraklayan bir Sincap, ona “Beni takip et!” diye seslenir ve prensesin macerası başlar.
Sincap onu şeker ve çikolatadan yapılmış bir eve götürür; kapıyı açar açmaz, farklı türden yüzlerce hayvanın konuşabildiğini görür Sibel. Onlar bir araya gelerek neşeli vakit geçirir; prenses, hayvan dostlarıyla sohbet etmeye dalar ve anında aralarındaki iletişimi fark eder. Çünkü bu diyardaki yemekler tamamen çikolata ve şekerden oluşmaktadır; masadaki her lezzet, Sevgiyle paylaşılan bir şöleni andırır. Gecenin ilerleyen saatlerinde herkes sıcak bir tebessümle güler, şarkılar söylenir ve pamuk şekerden yapılmış yataklarda uykuya dalınır. Ertesi gün de aynı ritimde geçer; oyunlar, kahkahalar ve dostlukla dolu sürprizler sürüp gider.
Haftalar sonra, Sibel ailesini çok özlediğini hisseder. Hayalini kurduğu ülke gerçekte var mı diye düşünürken, dilek perisi bir kez daha görünür ve prensesi sarayına, kendi odasına getirerek yeniden uyumasını sağlar. Bu rüya, yalnızca yürekten dile getirildiğinde ve paylaşılmaması gerektiği uyarısı eşliğinde gerçekleşmiştir. Sibel, bu büyülü anları saklamayı ve ailesini korumayı seçer. Böylece masal burada son bulmaz; prensesin kalbinde hâlâ canlı olan umutlar ve sevgi, ilerleyen günlerde de onları birbirine bağlar.
Çocuklar, sizler de kalbinizde taşıdığınız en güzel yerin kıymetini bilin. Prenses masalları ve fantastik hikayeler için aşağıdaki resme tıklamayı unutmayın.
