Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler hayal edenlerin konuk olduğu bir Periler Köşkü varmış. Bu köşk, kendisine konuk olan düzgün bireyleri konuk edip ağırlarmış. Berbat bireyleri ise geldiği yere anında geri yollarmış. Birden fazla vakit bu köşkü ele geçirmek isteyen makûs kalpli kimseler ortaya çıkmış. Bu durumu sezen Periler Köşkü, bu türlü bir şeyin gerçekleşmesine asla müsaade vermemiş.
Küçük ve sakin bir kentte yaşayan Sude arkadaşlarıyla oyunlar oynuyormuş. Arkadaşlarının Periler Köşkü’nden bahsettiğini duymuş. Bu durum kendisinde büyük bir merak uyandırmış. Önemli önemli bu köşkü düşünmeye başlamış. Periler Köşkü’ne ulaşmanın bir yolu olmalı diye düşünmüş. Bu istikamette ayrıntılı bilgiler toplamaya başlamış.
Sude, Periler Köşkü’ne ulaşmanın yolunun onu hayal etmekten ve orada olmayı önemli manada istemekten geçtiğini öğrenmiş. Bir gün bu kanısını gerçekleştirmek için gözlerini yummuş ve kendisini Periler Köşkü’nde hayal etmeye başlamış. Derin bir uykunun içinde üzere uzun bir seyahate çıkmış üzere bir his kuşatmış etrafını. Bir müddet sonra duraksamış ve gözlerini açmış. Gözlerinin açtığı sırada kendisini Periler Köşkü’nün bahçesinde bulmuş.
Sude, adımlarını Periler Köşkü’ne gerçek atmış. İlerledikçe kendisini kapıda bekleyen perilerin olduğunu fark etmiş. Şaşkınlığını üzerinden atamayan Sude, perilere yanlışsız yaklaşmış ve onu gören periler büyük bir gülümseme ile onu köşke davet etmiş. Sude, köşke gerçek adım atar atmaz içeride birbirinden hoş öteki perilerle karşılaşmış.
Periler Köşkü, çok büyük bir yapıda ve çok şık bir mimariye sahipmiş. Sude, gördüğü bu eşsiz görüntü karşısında büyülenmiş adeta. Bu köşkte kaldığı mühlet zarfında perilerle birlikte çok güzel bir vakit geçirmiş. Tüm perilerle çok güzel anlaşmış ve onlarla uzun ömürlü olacak bir dostluk kurmuş. Zira Sude perileri ziyaret edemediğinde periler Sude’ye konuk olmaya başlamış.
