Geçmiş vakitlerin birinde bir prenses varmış. Annesini çok severmiş. Annesiyle birlikte yaşayan prenses annesine çok bağlıymış. Annesi ile olan memnunluğu herkes tarafından bilinirmiş. Annesini çok seven prenses annesiyle vakit geçirmekten de büyük keyif alırmış. Kendisini büyüten annesine farklı bir sevgi duyan prenses annesinin her işine yardım edermiş. Prenses ve annesi ortasındaki güçlü bağ daima devam etmiş. Keyifli bir formda hayatlarını sürdüren bu ikili, örnek bir anne kız alakası yaşamışlar. Annesini memnun etmek için birçok vakit sürpriz yapan prenses, annesini duygulandırıyormuş. Annesi prensese daima olarak hoş kelamlar söylüyormuş. Bu güçlü ilgi uzun bir müddet devam etmiş.
Bir gün prensesin annesi hastalanmış. Durumu berbata gidince çabucak doktora götürmüşler. Doktor annenin durumunun ciddi olduğunu söylemiş. Tedavisi için uzun bir mühlet gerektiğini belirtmiş. Prenses bu duruma çok üzülmüş. Çok sevdiği annesini bu halde görmek onu çok mutsuz ediyormuş. Annesinin tedavisine çabucak başlanmış. Doktor verilen ilaçların düzenli olarak içilmesi gerektiğini söylemiş. Prenses annesinin tüm ilaçlarını saatinde annesine vermiş. Ancak annenin durumu berbatlaşmış. Tekrar doktora gitmişler. Doktor artık yapılacak tek şeyin moral olduğunu söylemiş. Annenin morali ne kadar uygun olursa hastalığı yenme ihtimali de o kadar yüksek olurmuş.
Prenses annesini ağaçların içinde çok huzurlu bir dağ konutuna götürmüş. Burada kuşlar ve birbirinden hoş hayvanlar varmış. Her yer ağaç ve yeşillik içindeymiş. Annesine burada çok uygun bakmış. Annesi yavaş yavaş düzelmeye başlamış. Annesi uygunca güzelleştikten sonra prensese uygun ki benim kızım olmuşsun demiş. Prenses ise annesine, ben hiçbir şey yapmadım, sen beni büyüttün ve bu yaşıma kadar bana çok hoş baktın, sen benim annemsin senin için aslında bunları yapmak benim misyonum, seni çok seviyorum, demiş.
