Bir akşam, gökyüzündeki şatolardan birinde yaşayan perilerin lideri Ceyhta, tüm perilere özel bir vazife verdi. Ceyhta, “Sevgili perilerim,” dedi, “Bugün sizlere değerli bir vazifem var. Sizlerin büyülü güçlerinizle, dünyadaki çocuklara sevinç getirmek istiyorum. Her biriniz, çocuklara sürpriz yumurtalar bırakacak ve onları keyifli edeceksiniz.” Periler, bu büyülü misyonla heyecanlandılar. Her biri, renkli kanatlarıyla gece olunca yeryüzüne inmeye hazırlandı. Ceyhta, onlara sürpriz yumurtaların içine sevgi, sevinç ve küçük sürprizler eklemelerini önerdi.
Gecenin ilerleyen saatlerinde periler, çocukların meskenlerine hakikat uçmaya başladılar. Gökyüzünden inen renkli ışıklar, perilerin varlığını belirli etmeden etrafa yayıldı. Her biri, sevilen çocukların kapılarına ulaştı ve yumurtalarını bıraktı.
Sabah olduğunda, çocuklar uykudan uyanıp meskenlerinin kapılarını açtıklarında büyük bir sürprizle karşılaştılar. Kapılarının önünde renkli yumurtalar ve içlerinde küçük ikramlar bulunuyordu. Örneğin oyuncak pasta, dinazor, uçak, kuş, otomobil üzere oyuncaklar bulunuyordu. Çocuklar, sevinçle çığlık attılar, şaşkınlıklarını gizleyemediler. O an, gökyüzündeki perilerin büyülü dokunuşları sayesinde başlamıştı.
Çocuklar, annelerine koşup “Periler geldi! Periler geldi!” diye heyecanla anlattılar. Anneler de sevgiyle gülümsediler ve çocuklarını kucakladılar. Her gece, anneler peri masalları okurken, çocuklar gökyüzündeki perileri hayal eder, onlarla dans eder ve müzik söylerlerdi.
Perilerin sürpriz yumurtaları, o günden sonra her sabah çocukların kapılarında belirir oldu. Çocuklar, her seferinde yeni sürprizleri keşfetmek için sabırsızlanıyorlardı. Gökyüzündeki perilerin bu gizemli ikramları, çocukların hayatlarına renk, sevinç ve umut katmıştı.
Ve böylelikle, perilerin sevgi dolu hareketleri, dünyanın dört bir yanındaki çocuklara memnunluk ve masalsı bir dünya getirdi. Gökyüzünde bulutların üzerindeki şatolardan yayılan bu hoşluk, Ceyhta’nın liderliğindeki perilerin kalplerinde sonsuza kadar sürecek bir sevgi bağı yaratmıştı.
