Yönetici mahir ise, yönetici ile halkı ortasında itimat vardır.
Tibet Atasözü.
Bir vakitler, dağların bir köşesinde, küçük bir mağarada bir kaplan ve yavrusu yaşarmış. Kaplan bir gün ava çıktığında yavrusuna oyun arkadaşı olması için küçük bir tilki getirmiş.
Tilki çok memnun ve huzurlu imiş, zira çalışmak ya da avlanmak zorunda kalmıyor, bütün gün oyun oynuyormuş ve anne kaplan da onlara yiyecek sağlıyormuş.
Bir gün anne kaplan avlanmak için dışarı çıkmış ve küçük bir buzağı bulmuş, onu da oğluna oyun arkadaşı olması için meskene getirmiş. Lakin tilki bu durumdan hiç hoşnut olmamış ve buzağıyı çok kıskanmış zira hepsinin buzağıyı kendisinden daha çok sevdiğini ve yalnızca artan yiyeceklerin ona verildiğini düşünüyormuş.
Aslında ona her zamanki üzere davranıyorlarmış lakin tilkinin kalbi yanılıyormuş ve bu yüzden buzağıdan nasıl intikam alabileceğini planlamaya başlamış. Bir mühlet sonra anne kaplan çok hastalanmış ve ölmek üzereyken buzağıyı ve oğlunu yanına çağırarak, “Aynı anne ve babadan olmasanız da kardeşsiniz. Asla hengame etmenizi değil, burada birlikte memnun yaşamanızı istiyorum ve şayet biri size palavra söylerse ona aldırmayın, her vakit arkadaş olun.” Bu türlü diyerek ölmüş.
Tilki bir fırsat yakalamış. Kaplan yatıp dinlenmeyi tercih ederken, buzağı her sabah koşup oynamayı, zıplamayı, boynuzlarını cümbüş için sallamayı, böğürmeyi ve idman yapmayı alışkanlık haline getirmişti. Bir sabah buzağı etrafta hoplayıp zıplarken tilki kaplanın yanına yaklaşmış ve şöyle demiş: “Buzağı senin arkadaşın olduğunu söylese de, koşup zıplarken ve boynuzlarını bu biçimde sallarken ne düşündüğü hakkında bir fikrin var mı? İçten içe senden nefret ediyor ve bu halde seni öldürebilmek için güç kazanıyor.”
Bu kelamlar kaplanı kuşkulandırmış ve çok kızdırmış. Bu yüzden her gün buzağıyı çok yakından izlemeye başlayıp huysuz ve somurtkan olmuş.
Sonra tilki buzağının yanına gitmiş ve şöyle demiş: “Biliyorsun annen sana ve kaplana kardeş olacağınızı söylemişti, lakin bak, kaplan her geçen gün daha da büyüyor ve güçleniyor, kalbi değişiyor ve seni öldürüp yemeye hazırlanıyor.”
Kaplan ve buzağı artık düşmanmış ve birbirlerini büyük bir kuşkuyla izliyorlarmış ve çok mutsuzlarmış. Sonunda bir gün buzağı kaplana şöyle demiş: “Neden beni öldürüp yemek istiyorsun? Sana hiçbir kötülük yapmadım ve seni annenin söylediği üzere seviyorum.”
Kaplan yanıt vermiş: “Ben de seni birebir biçimde seviyorum ve tilki beni öldürmeye hazırlandığını söyleyene kadar bu türlü bir şey yapmayı hiç düşünmüyordum.”
Bunun üzerine tilkinin onları düşman etmeye çalıştığını fark etmişler ve tilkiden öç almak için bir plan yapmaya karar vermişler. Kaplan demiş ki, “Sana ne yapacağımızı söyleyeyim. Birbirimizden nefret ettiğimizi söyleyerek uydurma bir arbede başlatacağız ve kimin kazanacağını göreceğiz. Ondan hazır bulunmasını iste ben de bu sırada ona saldırayım.”
Gün gelmiş ve dövüşmeye başlamışlar. Döne döne hengame ediyorlarmış ve tilkinin çok yakınına gelene kadar çok şiddetli dövüşüyorlarmış üzere görünüyormuş, o sırada kaplan sıçramış, tilkinin üzerine atlamış, onu öldürüp oturmuş ve leşinden bir ziyafet çekmiş.
Bu, arkadaşlar ortasında sorun çıkarmaya çalışanlara ne olduğunu gösterir.
