Çok uzaklarda yeşillikler içerisinde hayli hoş bir ülkede daima bir prens ve prenses yaşarmış. Birbirlerini çok lakin çok severlermiş. Daima olarak birlikte vakit geçirirlermiş. Hayatları o kadar memnunmuş ki birbirlerinden diğerini gözleri görmezmiş. Daima olarak eğlenirler, gülerler ve keyifli bir halde yaşarlarmış. Sonsuza dek birbirlerinden ayrılmamayı istiyorlar ve birbirlerini sevdiklerini daima olarak söylüyorlarmış.
Kötü niyetli adamlar ise etraflarında gizlice barınıyormuş. Memnunluklarını kıskanan makus şahıslar çeşitli planlar yapıyorlarmış. Onları üzmek için bir şeyler yapmak istiyorlarmış. Memnunluklarını bozacak ve onları birbirinden ayıracak bir şeyler yapmak için gayret harcıyorlarmış. Planlarını yapmışlar. Prensesi kaçırıp onu prensten ayırmayı planlamışlar. Uzak bir yere kaçırıp onu hiç bulamamasını amaçlamışlar. Gece karanlığında bu planlarını uygulamaya sokmak konusunda anlaşmışlar.
Gece saatlerinde prenses mutfağı su içmeye gittiğinde, berbat adamlar onu çabucak bayıltmış. Onu çabucak konuttan dışarı çıkarıp prens duymadan bir araca bindirmişler. Çok uzak bir köye götürmüşler. Prens sabah uyandığında prensesin yanında olmadığını görmüş. Ne yapacağını şaşırmış. Yardımcılarına sormuş. Kimse prensesi görmediğini söylemiş. Sonra prensesi kaçıran ve birebir vakitte konutta bahçe işlerini yapan çalışanın olmadığını fark etmiş. Çabucak onun nerede olduğunu sormuş. Herkes onu da görmediklerini söylemiş. Prens şüphelenmeye başlamış.
Korumalarına derhal buyruk vermiş. Prensesi ne olursa olsun bulmalarını emretmiş. Kendisi de aramalara katılmış. Bir gün sonra prensesin kaçırıldığı köyde bir köylü durumu fark etmiş. Çabucak prense haber vermek için yola koyulmuş. Durumu prense anlatmış. Bunun üzerine prens ve adamları çabucak köye gitmişler. Prensesin saklandığı meskeni bulmuşlar. Prensesi kurtarmışlar. Sonrasında ise prensesi kaçıran bahçıvan ve 2 arkadaşını aramaya başlamışlar. Onları da kısa bir müddet sonra yakalamışlar.
Prensesi kaçıranları prens sorguya almış. Bunu neden yaptıklarını sormuş. Endişeden titreyen adamlar kekeleyerek çok memnundunuz, sizi kıskandık demiş. Prenses: “Siz de keyifli olabilirsiniz, yapmanız gereken tek şey kendiniz ile barışık olmanız.” demiş. Prensesin bu lafı üzerine makus niyetli olmaktan vazgeçmişler ve hep yeterli insan olmak için kelam vermişler.
