Bir varmış bir yokmuş; ormanda yaşayan iki kardeş kanguru vardı: Zıp zıp ve Pıs pıs. Genelde birbirleriyle anlaşamazlar ve ormandaki diğer canlılarla da uyum sağlamakta zorlanırlardı. Bir gün Zıp zıp’ın doğum günü yaklaşırken, herkes kutlama yapacağını konuşuyordu ama onlar bu kutlamadan pek haz almadılar. Kral Aslan, “kimsenin doğum gününü görmezden gelmeye hakkı yok” dedi ve herkesin aynı sevince ortak olması gerektiğini belirtti. Ancak Zıp zıp, çevresindekilerin bu sürprizli kutlamasına habersizdi ve kendi doğum gününün nasıl geçeceğini düşünerek üzülüyordu.
Pıs pıs ise kardeşinin sevincini paylaşmak istiyordu; onların arasındaki sürtüşme burada bile devam ediyordu. Fakat kutlama günü yaklaştıkça her şey değişti. Zıp zıp üzgün olduğunu fark eden etrafındakiler, sürpriz bir doğum günü kutlaması organize ettiler. Kardeşi Pıs pıs de bu kutlamaya dahil olmak için sabırsızlanıyordu; sonunda ikisi de bir araya geldi ve herkesin alkışları arasında Zıp zıp’ın doğum günü kutlandı.
Kardeşler, yaptıkları hatalardan ders alıp özür dileyerek orman halkıyla yeniden güven bağı kurdular. Artık dostlukları güçlenmişti ve birbirlerini daha iyi anlamaya başlamışlardı. Masalın sonunda, sevgiyle yaklaşımın, hoşgörü ve paylaşmanın ne kadar değerli olduğu bir kez daha vurgulandı.
Bu hikâyeden çıkarılacak ders basit: önce birbirimizi tanıyalım, sonra dost olalım. Kötü başlangıçlar çoğu zaman kötü sonlara yol açar; o yüzden olumlu bir bakış açısı ile hareket etmek en doğrusu. Güzel düşüncelerle bakıldığında dünya da bize gülümser.
Çocuklara dair dua ve temenniler: Allah’a emanet olun, umutla bakın ve hayallerinizi asla kaybetmeyin. Sevgi dolu sözcüklerinizle çocuklarımıza güç verebilin. Bu masal da burada son buluyor; yazarı HACER CEYLAN KOÇ’a teşekkürler… Masal yazıp göndermek isteyenler için aşağıdaki resme tıklamak yeterli olur.
