Bir köyde doğallıkla zekâya sahip genç bir çocuk yaşarmış; adı Keloğlan’mış. Annesiyle birlikte mütevazı bir evde hayatını sürdürür, her gün yeni bir maceraya kapı aralardı. Bir gün köylerine sinsi bir tilki uğramış; tavuklarını çalar ve kimse onun peşine düşemezmiş. Bu durum köylülerde büyük rahatsızlık yaratınca herkes bir çözüm aramaya koyulmuş. Keloğlan, tilkinin kurduğu tuzaklardan biriyle karşılaşmamak ve ona ders vermek için plan yapmaya karar vermiş.
Gizli planını uygulamaya koyan Keloğlan, tilkinin sevdiği yiyeceklerden oluşan bir sepete tuzakla birlikte ormanın derinliklerine göndermiş. Tilki farkında olmadan tuzağa düşmüş ve yakalanacağını anladığında Keloğlan’a yalvarmaya başlamış. Ancak kahramanımız zarar vermek istemediği için ona acımayacağını gösteren bir sözleşme vermiş: köyden bir daha tavuk çalmayacağına dair söz verir ise serbest bırakacağını söylemiş. Tilki bu sözleri kabul etmiş ve özgürlüğüne kavuşmuş.
Köylüler, Keloğlan’ın zekâsını ve adalet duygusunu duyunca onu kahraman olarak görmüşler. Keloğlan da her zaman olduğu gibi, adaletli davranışının köye olan güveni pekiştirdiğini düşünmüş.
Tilki serbest kaldıktan sonra Keloğlan’a minnettarlığını göstermek üzere çalışmaya karar vermiş. “Keloğlan, bana yaptığın iyilik için nasıl teşekkür edebilirim?” diye sordu. Genç kahraman, en büyük dileğini şu sözlerle ifade etmiş: köydeki herkesin mutlu ve huzurlu olması. Tilki bu dileği gerçekleştirmek için ormanda yaşayan tüm hayvanları toplar ve köylülerle birlikte dayanışmayı desteklerler. Kuşlar şarkılarla gönülleri neşeler, sincaplar fındık ve meyve taşır, geyikler ise tarlalara zarar veren zararlı organizmaları söküp geçirirler. Böylece köy ile orman arasındaki bağ güçlenir ve herkes birbirine karşı daha şefkatli davranır.
Keloğlan’ın iyiliğine tanıklık eden köylüler, hayvanlarla kurulan dostluğu kutlar ve gelecekte de bu dayanışmanın sürmesini dilerler. Keloğlan ise içtenlikle “Gerçek mutluluk, paylaşıldığında çoğalır.” der ve maceralarına yeni talihini güderek devam eder. Masal burada sona erer; Keloğlan, her zaman iyi kalpliliği ve zekâsıyla hatırlanır.
Not: Masalın sonunda, Keloğlan’ın tilkiyi yakalama anını görsellerle tasvir eden bir resim eklenmiştir. Umarım beğenirsiniz!
