3-4 Yaş Masal

Bir varmış, bir yokmuş. Yeşillikler içinde, rengârenk çiçeklerle bezeli bir köyde, Tembel adında bir kedi yaşarmış. Tembel, adından da anlaşılacağı gibi, gün boyu miskinlik yapar, gölgeli ağaçların altında uyuklar, en sevdiği işi olan tembellikle meşgul olurmuş. Köyün diğer kedileri avlanır, oyunlar oynar, etrafta koştururken, Tembel hep bir köşede uyuklarmış. Bir gün, köyün yakınındaki ormanda büyük …

Bir varmış, bir yokmuş. Uzak diyarlarda, yemyeşil ormanların ve berrak nehirlerin arasında saklı, büyülü bir Peri Ülkesi varmış. Bu ülke, neşe ve huzurun hüküm sürdüğü, perilerin sihirli güçleriyle doğayı koruduğu bir yermiş. Peri Kraliçesi Luna, adaletli ve sevgi dolu yönetimiyle tüm perilerin saygısını kazanmış. Bir gün, Peri Ülkesi’nin en parlak yıldızı olan Sihirli Kristal aniden …

Bir zamanlar, yaz mevsiminin kavurucu sıcaklarının hüküm sürdüğü geniş bir ormanda, serin gölgelerde bile su bulmanın neredeyse imkânsız olduğu bir dönem yaşanıyordu. Ormanın sakinlerinden karga, günlerdir su arıyor, fakat bir damla bile bulamıyordu. Gagası kurumuş, kanatları yorgun düşmüştü. Umudunu yitirmek üzereydi ki uzaktan bir çiftlik evi gözüne çarptı. Karga, son bir umutla çiftlik evine doğru …

Bir zamanlar, yaşlandıkları ve eski güçlerini kaybettikleri için sahipleri tarafından terk edilen dört hayvan vardı: bir eşek, bir köpek, bir kedi ve bir horoz. Her biri, kendi yaşam koşullarından kaçmak ve Bremen şehrine giderek orada müzisyenlik yapma hayalini gerçekleştirmek üzere yola koyuldu. Eşek, sahibinin artık ona ihtiyacı olmadığını ve onu beslemek istemediğini fark edince çiftlikten …

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, denizin kokusunun meskenlere kadar ulaştığı, güneşin akşama dek gökyüzünden eksik olmadığı bir kıyı kasabası varmış. Bu kasabada yaz tatilini her yıl birlikte geçiren üç arkadaş yaşarmış. Derin, Kerem ve Ece isminde üç çocukmuş bunlar. Her biri farklıymış ancak birlikteyken güya tek kalp üzere hissederlermiş. Derin sessiz ve dikkatli bir

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, ağaçlarla kaplı kocaman bir ormanın kenarında, Elif isminde tatlı mı tatlı bir çocuk yaşarmış. Elif’in saçları dağ çileği üzere kırmızıya çalarken, gözleri orman gölgesi kadar yeşilmiş. En sevdiği şey, annesiyle birlikte piknik yapmakmış ancak pikniği biter bitmez her şeyi olduğu yere bırakır, çöpleri toplamayı unuturmuş. Elif bir gün, annesiyle

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, yemyeşil bir mahallede dört kişilik çok tatlı bir aile yaşarmış. Bu ailenin minik üyesi, renkli tokaları ve gülüşüyle her yeri neşelendiren Berfu isminde bir kızmış. Ağabeyi Berk, bu yıl liseye geçecekmiş ve kısa mühlet evvel imtihanlara girip büyük bir emek vermiş. Anne Berrin sabırla her şeyi toparlayan, baba Bülent

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler Elif isminde küçük, meraklı bir kız çocuğu varmış. Konutlarının mutfağında dolaşmayı çok severmiş. Kapakları açar, baharat kutularını koklar, annesinin dolapları nasıl düzenlediğini hayranlıkla izler dururmuş. Lakin en çok da annesi kek yaptığında, mutfaktan yayılan vanilya kokusunu severmiş. O sabah, yağmur pencereye metot usul vuruyormuş. Dışarı çıkmak mümkün değilmiş ama

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler yazı çok seven, meraklı mı meraklı bir çocuk varmış. İsmi Mert’miş. En çok karpuz yemeyi severmiş. Hele ki güneş dorukta parladığında, buz üzere bir dilim karpuz onun için en hoş ödülmüş. Bir sabah annesi pazardan kocaman bir karpuz getirmiş. Mert, balkona çıkıp karpuzu incelemeye başlamış. Parmaklarıyla kabuğun üstüne şekiller

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, küçük ve sessiz bir mahallede yaşayan Meriç isminde meraklı bir çocuk varmış. Meriç etrafında olup bitenleri dikkatle izlemeyi çok severmiş. Bir ses, bir iz, bir bakış. Hepsi onun için birer ipucuymuş güya. Meriç sabahları pencereden dışarı bakar, yoldan geçenleri izler, sokağın köşesindeki kedinin her hareketini ezberlermiş. Bir gün, posta