3-4 Yaş Masal

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, küçük bir köyde yaşayan Arda isminde bir çocuk varmış. Arda yedi yaşındaymış ve en çok merak ettiği şey geçmişte neler olduğuymuş. Bazen gökyüzüne bakar, “Acaba evvelden bu bulutların altında kimler yürüyordu?” diye düşünürmüş. Bazen de annesine sorular sorarmış: “Anne, sen küçükken tablet var mıydı? Deden oyuncaklarını nereden alırmış?” Annesi

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, küçük bir kasabada Mete isminde bir çocuk yaşarmış. Mete, gökyüzünü çok severmiş. Her gece pencerenin önünde oturur, yıldızlara bakar, hayal kurarmış. En büyük dileği, bir gün kendi gezegenine sahip olmakmış. Bir gece yıldızlar her zamankinden parlakmış. Mete yavaşça gözlerini kapatmış ve içinden dileğini fısıldamış: “Kendi gezegenimi görmek istiyorum.” O

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler, minik bir köyde, yemyeşil çimenlerin üzerinde koşmayı çok seven bir kız çocuğu yaşarmış. İsmi Nehir’miş. Nehir’in en sevdiği şey çamurla oynamak, en sevmediği şey ise ellerini yıkamakmış. Ellerine bulaşan toprağı, boyayı ya da kek hamurunu pek umursamazmış. Hatta bazen parmaklarını gösterip, “Kirli eller memnun eller,” dermiş. Annesi ise ona

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler gökyüzünü çok seven, yıldızlarla arkadaş olmak isteyen küçük bir kız varmış. İsmi Beyza’ymış. Beyza’nın yaşı küçük lakin gökyüzüne olan ilgisi çok büyükmüş. Her akşam güneş battığında pencereye oturur, ellerini çenesine dayar, yıldızları izlemeye başlarmış. Ay’a bakar, “Orada kimse var mı sanki?” diye düşünürmüş içinden. En çok da parlayan yıldızların

Bir varmış, bir yokmuş. Bir vakitler deniz kıyısına yakın, martıların gökyüzünü süslediği küçük bir kasabada, Derya isminde tatlı mı tatlı bir çocuk yaşarmış. Derya’nın en sevdiği şey, penceresinden denize bakmakmış. Dalga sesleriyle uyanır, martı çığlıklarıyla güne veda edermiş. Ne vakit biri ona “Büyüyünce ne olacaksın?” diye sorsa, Derya’nın karşılığı hiç değişmezmiş: “Kaptan olacağım. Kocaman gemileri

Eşek ve öküzün başına gelenlerden sonra, tüccar ve karısı ay ışığında ahıra gittiler ve eşeğin öküze kendi lisanında, “Dinle öküz, yarın sabah ne yapacaksın ve sabancı sana yemini getirdiğinde ne yapacaksın?” diye sorduğunu işitmişler. Öküz şöyle yanıt vermiş: “Tavsiyene uymaktan ve ona sadık kalmaktan öteki ne yapabilirim? Şayet bana yemimi getirirse, hasta numarası yapacağım, uzanacağım […]

Kırsal kesimde yaşayan ve bir çiftlikte çalışan varlıklı ve varlıklı bir tüccar varmış. Bu adamın pek çok devesi ve sığır sürüsü varmış ve yanında pek çok adam çalıştırırmış; ayrıyeten bir karısı, çok sayıda yetişkin ve küçük çocuğu varmış. Bu tüccara, sırrını birine açıklarsa öleceği şartıyla hayvanların lisanı öğretilmiş; bu nedenle, her cins hayvanın lisanını bilmesine […]

İLİŞKİLİDİR -ama İlah geçmiş halkların ve vakitlerin eski anlatılarında neyin gizli olduğunu en uygun bilir ve görür- uzun vakit evvel, Sasaniler hanedanı vaktinde, Hindistan ve Çinhindi yarımadalarında kardeş olan iki kral yaşardı. Büyük kardeşin ismi Şehriyar, küçüğün ismi ise Şahzaman’dı. Büyük olan Şehriyar, yenilmez, enerjik ve amansız, güçlü bir savaşçı ve yiğit bir kumandandı. Gücü […]

Yaşlı Wang, Nanking yakınlarındaki bir köyde yaşıyordu. Âlâ ve bol yemek yemekten öbür bir şey düşünmezdi. Bu Wang katiyen yoksul bir adam olmamasına karşın, para harcamak onu çok üzerdi ve bu yüzden beşerler ona “Cimri Kral” derlerdi, zira Wang Çincede kral manasına geliyordu. Bu adamın en büyük zevki, yemeğin kendisine hiçbir şeye mal olmayacağını bildiği […]

Bir vakitler yeryüzünde ırmaklar ve göller yokmuş, yalnızca içinde dört ejderhanın yaşadığı Doğu Denizi varmış: Uzun Ejderha, Sarı Ejderha, Siyah Ejderha ve İnci Ejderha. Bir gün dört ejderha denizden gökyüzüne uçmuş. Süzülüp dalmışlar, bulutların ortasında saklambaç oynamışlar. “Çabuk buraya gelin!” diye bağırmış İnci Ejderha ansızın. “Ne oluyor?” diye sormuş öbür üçü, İnci Ejder’in işaret ettiği […]