Bir zamanlar küçük bir köyde yaşayan Leo’nun en büyük arzusunu gökyüzüne uzanan bulutlara dokunmak oluşturuyordu. Her gün dışarı çıkıp gökyüzünü izlerken, bir gün bulutlara dokunacağım diye kendi kendine söz verirdi. Bir sabah bahçede oyun oynarken, parlak bir ışık gökyüzünde belirdi ve bu ışıltı Bulut Diyarı’na açılan kapıyı müjdeliyordu. Leo, ışığın peşinden gidip kendini bulutların üstünde buldu ve işte o an Bulut Diyarı’nın kapıları aralanmıştı.
Burada konuşan hayvanlar, şarkı söyleyen çiçekler ve dans eden ağaçlar gibi sihirli varlıklar vardı. Leo’nun en yakın arkadaşı, Pofuduk adında neşeli bir buluttu. Pofuduk, Leo’ya Diyarı’yı gezdirdi ve birlikte gökkuşağını aşıp yıldızlara dokundular; güneşle şarkılar söylediler. Yolculukları boyunca gökyüzünü karartan Yaramaz Hava Cini’yi tekrar aydınlatmak için bir görev edindiler. Leo cesurca onunla yüzleşti ve karanlığı yaymak yerine ışık ve neşe saçmanın daha güzel olduğunu gösterdi. Bu sözlerin etkisiyle Hava Cini’nin kalbi değişti ve gökyüzü yeniden parlar oldu.
Macera ilerledikçe Leo, ailesine olan özlemini bir kenara bırakıp yeni dostluklar kurdu. Yolculuklarında karşılaştığı Bulut Ayıları, Rüzgar Perileri ve Yıldız Tavşanlarıyla oyunlar oynadı, şarkılar söyledi ve dans etti. Festivalin en heyecanlı dakikalarında, Diyarın Kralı ile Kraliçesi, gökyüzünü aydınlatan bir gösteri düzenledi. Bulutlardan yapılmış bir sahnede sergilenen hava gösterisi, Leo’yu sahneye davet etti ve ona cesaret ile iyimserliğin ödülü olan Onur Madalyası’nı verdi.
Geri dönüşünde ailesine maceralarını anlattı ve Onur Madalyası’nı gösterdi. Ailesi, onun bu kadar cesur ve hayalperest bir çocuk olduğu için gurur duydu. Leo, her gece yıldızlara bakarken Bulut Diyarı’ndaki arkadaşlarını ve yaşadığı anıları hatırladı; hayallerinin peşinden giderse her zaman büyülü serüvenler yaşayacağını biliyordu.
Ertesi sabah, gökyüzüne bakarken Pofuduk’un tekrar uçup geldiğini gördü. Pofuduk, penceresinin önünde dans eden bir bulut gibi beliriyordu ve Leo hemen dışarı koşup onu kucakladı. Bulut Diyarı’na geri gidip festivaline katılmayı çok isteyen Leo, annesinden ve babasından izin alarak Pofuduk’un sırtına atladı ve gökyüzüne yükseldi. Renkli süslemeler, ışıklar ve neşeyle dolu bu yerde, bulutlardan kaydıraklar, şeker bulutlarından tatlılar ve gökkuşağı köprüleri vardı. Yeni arkadaşlar edinen Leo için günler hiç bu kadar eğlenceli olmamıştı.
Festivalin kapanışında, Diyarı’nın Onur Madalyası ile onurlandırılan Leo, Pofuduk’a veda ederken her zaman Bulut Diyarı’nda bir yerin olduğunu öğrendi ve istediği zaman ziyaret edebileceğini öğrendi. Evine döndüğünde ailesine maceralarını anlattı; ama onların bunların yalnızca birer hayal olduğunu düşündüklerini fark etti. Ardından, gökkuşağından yapılmış bir yıldız cebinden çıkarak bu maceranın gerçekte yaşandığının kanıtı oldu.
Çünkü cesaret ve iyimserlik, en karanlık bulutların bile içinde ışık bulabileceğini gösterir ve Leo, her gece gökyüzüne bakarken bu gerçeği hatırlardı. Bulut Diyarı’ndaki dostları ve maceralarıyla kalbinde yaşayan bu masal, onun hayal gücüne olan inancını da pekiştirdi. Son olarak, iki yolculuğun ardından bile bu macera bitmiş sayılmazdı; çünkü hayallerinin peşinden gidildiği sürece, sihirli serüvenler asla sona ermezdi.
Bu masalı dinleyen çocuklar için bir davet: 2 Yaş Masalları kategorisinde kendi masallarınızı yazıp gönderebilirsiniz. Gönderdiğiniz öyküler sayesinde sayısız çocuk masal okuyacak ve uykuya dalacak. Masal göndermek için aşağıdaki resme tıklayabilirsiniz: masal gönder.
