Bir varmış, bir yokmuş; uzak diyarlarda hamamı olan ve karısıyla birlikte geçimini bu işten sağlayan bir çift yaşarmış. Evleri mütevazıymış ama mutlulukları tam olmasına rağmen bir tek çocuk hasreti içinde yanıp tutuşurlarmış. Her gün Allah’a dualar ederlerken günlerden birinde dilekleri kabul olmuş ve dünyaya nur gibi bir kız evlat gelmiş. Doğum anında ilginç ve esrarlı bir olay meydana gelmişti: bebeğin başında beş dedenin görünmesi ve onlardan biri koluna bir bilezik takmasıyla başlayan esrarengiz sözler arasında, bileziğin var gücüyle bebeğin yaşamı ve dönüşümüyle ilgili bazı kehanetler verilmişti. Böylece genç anne ile baba, bebeğin parıldayan altın sütününü gördüklerinde inançla şaşkınlığa düşmüşlerdi. Bileziğin değdiği anlardan biri ise bebeğin koluna temas eden her şeyin nasıl değiştiğini öğretti onlara: su yerine altınlar türeyen saçlar, gülüşlerle saçlara düşen güller, gözyaşları yerine inci taneleri, ayak altında çoğalan çayır ve otlar. Zamanla bu sırlar tüm ülkeye yayılınca, bebek büyüyüp genç bir güzel kız haline gelmişti ve ünü her köşeye ulaşmıştı.
Gençlik çağında güzel kız, bir gün pencereden dışarı bakarken yolunu kesen bir delikanlıya rastladı ve ailesine haber götürmesini istedi. Düğün kararı alındığında, komşuların kızının da aynı anda düğün hazırlıklarına dahil edildiğini öğrendiğinde hafif bir şaşkınlık yaşandı. Ancak kısa bir süre sonra olaylar değişti: kız, geleneksel bir ikna oyunu sırasında susuzluk duyduğunda, annelik kolleriyle suya karşılık gözlerini verdiğini söyleyen bir teklif yapıldı. Genç kız artık suya ulaşmak için gözlerini feda etmeyi göze almıştı. Ancak yolda ilerlerken karanlık bir ihanet ortaya çıktı ve genç kız kuyunun başında kaderine terk edildi.
Bu dramatik dönemeçte, yaşlı bir adam çıkageldi ve kızın tasvirlerini duyunca üzüldü. Kaderin acımasız yüzüne rağmen, bu adam ve karısı, genç kızı kendi evlerinde yaşatmaya karar verdiler. Zamanla kız, bu zorlu yaşamı yollarda karşılaştıkları güçlüklerle başa çıkacak bir güç olarak görmeye başladı. O andan itibaren, kendi düşlediği refaha nasıl kavuşabileceğini düşünerek ailesiyle birlikte çalışmaya karar verdi: güller yetiştirmek ve bunları satarak geçimini sağlamak. Sabahın erken saatlerinde topladıkları çiçekleri satmak için yola çıktılar ve yolculuk sırasında, geçmişte kendilerine zarar veren bir ailenin yaşadığı mahalleye rastladılar. Bu anlar, genç kızın ne kadar çok şey öğrendiğini ve yaşamın olgunlaşan bir bilgelikle nasıl yönetilebileceğini gösterdi.
Güllerden oluşan sepetler ve mal hırsıyla dolu olanlar arasında, kızın kökleri ve geçmişiyle olan bağları yeniden can buldu; annelerinin ve kızının yaptıkları hatalar yüzünden yaşanan acılar, sonunda affetmenin ve yeniden inşa etmenin gücünü kanıtladı. Yaşlı adam, bu süreçte kızı ve ailesini yalnız bırakmayarak, onların ihtiyaçlarına kulak verdi ve birlikte adımlarını attılar. Kiz, güllerin güzelliğini ve değeri anlamış, onları topluca satarak hem kendi geçimini sağlamayı hem de çevresine yardım etmeyi planladı.
Sonunda, bu garip ve sihirli hikâye, insanların içindeki iyiliğin ve bağımsızlık arzusunun ne kadar güçlü olduğuna dair bir hatıra olarak kaldı. Anne ve babanın hataları, kızın ileriye dönük büyük planlarıyla birleşince, ülke her daim bereketli ve mutlu bir yer olarak anılmaya devam etti. Böylece, güllerin ve bileziğin öyküsü, sevginin ve sabrın başrolünde olduğu bir efsane olarak nesiller boyunca anlatılmaya devam etti.
